زخم رویا

عزیزم گریه ات عمق وجودم را سوزاند تف بر بی غیرتان نامرد

 

دختر کوچکم قلب هر آزاده ای از اندوه دلت در آتش است .هیچ چیز جای خالی آن هایی را که از دست داده ای را پر نخواهد کرد . ولی بدان قلبم برای دلتنگی ات پاره پاره شده نمی دانم چطور می توانم به کمکت بیایم ولی عزیز کوچکم بدان من اگر چه دورم ولی اگر کوچکترین روزنه آمدن به سویت را بیابم لحظه ای درنگ نمی کنم حتی اگر کمکم به تو دوختن عروسکی باشد که وحشیانه پاره پاره اش کردند.  دریغ نخواهم کرد.عزیز دلم می دانی ما نیز چون تو دختر چهار ساله ای داشتیم که بابایش را جلوی چشمانش نامردمان روزگار سر بریدند به پایش زنجیر زدند و کیلو متر ها این کودک را با خانواده اش و سر های بریده بر نیزه بابا و عمو هایش و دیگر کسانش را با پای پیاده به اسیری بردند. مردم سرزمین من هر ساله برای این کودک و بابایش خون گریه می کنند. و امروز حکایت قلب کوچک تو حکایت همان دختر و باباست. عزیزم دیگر صحنه کربلا تکرار نخواهد شد .می دانم مردان این روزگار دلسنگ شدند .برای تکه ای استخوان جلوی ارباب نامرد با طعمه کردن تو دم تکان می دهند .اما صدای تنهایی تو فقط مال تو نیست تمام مردم سرزمین من با تو هم ناله اند و اگر مجال آمدن باشد دریغ نمی کنند . فقط خواستم بگویم گل کوچکم تنها نیستی روزی تو نیز چون دخترکان خوشبخت سرزمین های آزاد با عروسکت خنده کننان در کوچه های شهرت بازی خواهی کرد .و دیگر بیم از دست دادن مادر یا پدر را حین بازی نخواهی داشت. به تو قول می دهم دهان این وحشیان مست را پر از خون خواهیم کرد این دزدان بی شرم که تو را از امید های زندگیت از همان آغاز تولد بریدند تا سقف خانه تو را سقف خانه بچه هایشان کنند را سر جایشان خواهیم نشاند تا دیگر هیچ  دزد بی شرمی هوس چشم طمع دوختن به خانه های مردم مظلوم را نداشته باشد.عزیزم من نیز منتظرم تا به زودی به غزه آزاد تو بیایم و با هم سرود آزادی را بخوانیم. به امید آن روز.

 

 

پدر فریاد زد :نزنید

 

 

از قطعنامه ها دو سال بزرگ تر بود
از غزه
دو روز کوچک تر
تازه به حرف آمده بود
اما هنوز نام خود را نمی گفت
با آن که بابا را می گفت
شمع را می گفت
و غزه را …
دیشب شب تولد او بود
که برق نبود
پدر به آسمان اشاره کرد و گفت:
الان شمع ها روشن می شوند…
و شد!
در خانه شمع نبود
اگرچه کیک خنده مادر بود
پدر گفت:
به خاطر تو می زنند عندلیب!
و خندید…
مغازه های غزه بادکنک نداشتند
مغازه های غزه
بی شمع می سوختند
- بابا ! ماه …
- ماه را کلاه سرت خواهم کرد دخترکم!
- بابا ! ستاره…
- دارند به جشن تولد تو می آیند …
ببین چه گونه راه می روند!
دوباره فشفشه ای روشن شد
با فسفر سفید
پدر فریاد زد : به خاطر خدا نزنید…
غزه
مادر می خواست فوت کند
که کیک خنده اش خونین شد!
تنها در چشم های دخترک
دو شمع کوچک می سوخت…

شعر : علیرضا قزوه

غزه به روایت  تصویر

فلسطین:حقیقت در برابر دروغ

مکرر شنیدین که فلسطینی ها زمین هاشون رو به یهودی ها فروختن و حالا مدعی شدن و می خواستن نفروشن و اصلن به ما چه و اصلن همه پول نفت ما داره خرچ فلسطین میشه...این مجموعه عقاید متاسفانه خیلی خیلی کم رنگ حقیقت دارند

فلسطین تا پایان جنگ جهانی دوم تحت قیمومت انگلیس کنترل می شده و بعد از پیدایش نهضت صهیونیسم و اعلامیه بالفور،تحت حمایت مستقیم اشغالگران انگلیسی مهاجرت یهودی ها به فلسطین شروع شد.اما کدوم یهودی تحصیل کرده  مرفهی حاضر بود زندگی راحتش در اروپا رو رها کنه و به فلسطین جهان سومی مهاجرت کنه؟جنگ جهانی دوم و همه ماجراهایی که ما به اسم هولوکاست می شناسیم باعث تشدید ناامنی تاریخی یهودیان اروپا و فرار-تاکید می کنم فرار-اونها به فلسطین شد.با حمایت ارتش استعمارگر،یهودی ها در سال های جنگ جهانی دوم در فلسطین اسکان داده شدنداز همون موقع فلسطینی ها نهضت مقاومت داشتن و در تلاش برای حفظ حقوق خودشون بودن اما تلاششون با شکست روبرو شد.بعد از جنگ جهانی دوم،جمعیت یهودی فلسطین به حدی رسید که مدعی باشه،در یک اقدام هماهنگ،ارتش انگلیس فلسطین رو تخلیه کرد و مدعی شد در مخاصمه بین فلسطینی ها و یهودی ها مداخله نمی کنه.جالب شاید براتون باشه که ارتش بی طرف بریتانیای کبیر،تمام انبار های اسلحه اش را برای یهودی های مهاجر بر جا گذاشت.اولین هسته های ارتش اسراییل به اسم هاگانا با همین تسلیحات مجهز شدن و دست به قتل عام و کوچ اجباری مردم فلسطینی منطقه زدند.کشتار دیر یاسین توسط گروه ایرگون به رهبری مناخیم بگین،یه نمونه کوچیک از این بی رحمی هاست.هاگانا رسمن مردم فلسطین رو کشت،به اجبار کوچوند و بی خانمان کرد.هیچ فروش زمین یا ترک اختیاری محل زندگی در کار نبوده،هرگز نبوده...این مجموعه درگیری منجر به دخالت سازمان ملل و صدور قطعنامه ای شد که تشکیل دو دولت مستقل فلسطینی و یهودی رو در فلسطین خواهان بود اما یهودی ها هرگز این قطعنامه رو به رسمیت نشناختند.شاید ندونید مساحت منطقه ای که اسراییل نامیده می شه در سال ١٩۴٨ و به هنگام صدور این قطع نامه کمتر از نصف مرز های فعلی این رژیم بوده، مابقیش از کجا اومده؟از حمله به همسایگان و تصرف خاکشون.اسراییل در جنگ سوئز به همراه ارتش فرانسه و انگلیس به مصر حمله و غزه رو تصرف کرد.در جنگ شش روزه بیت المقدس شرقی،منطقه حاشیه رود اردن و بلندی های جولان رو به خاک خودش منضم کرد.شاید باز هم ندونید زمین های اشغال شده طی جنگ شش روزه به اندازه تمام مساحت اسراییل پیش از شروع جنگ بوده...این رژیم لعنتی فقط با جنگ،فقط با کشتار ایجاد شده،شکل گرفته و توسعه پیدا کرده

می خواین سنگ یک مشت نژاد پرست مثلن اسراییلی رو به سینه بزنید،بزنید.می خواین چشماتون رو ببندین و گوشاتون رو روی مزخرفات یک سری رسانه یهودی تبار باز کنین،میل خودتونه...اما لطفن جعل واقعیت،جعل تاریخ و جعل حقانیت برای یهودی های ساکن سرزمین های اشغالی نفرمایید

پی نوشت:برای مطالعه در مورد نقش انگلیس در تجهیز هاگانا نگاه کنید به«بازار اسلحه-آنتونی سیمپسون-انتشارات امیرکبیر»/برای بررسی چگونگی اشغال مدام بقیه سرزمین های فلسطینی نگاه کنید به«جنگ های نهانی اسراییل».برای داشتن تصویری کامل تر نگاه کنید به«مثلث سرنوشت-نوآم چامسکی»...تمام کتاب ها از منابع غربین که شایبه جانبداری از فلسطینی ها در کار نباشه .              از وبلاگ تلخ مثل عسل

	را خالي نكنند و جنگ را ادامه دهند. در جنگ سفاكان صهيونيسم با مردم بي دفاع غزه همان موضوع در حال تكرار است. سانسور شديد رسانه هاي صهيونيستي و رسانه هاي مشهور جهاني كه به خواست رژيم صهيونيستي اخبار را سانسور مي كنند، تنها به اين خاطر نيست كه مردم جهان از جنايات صهيونيست ها آگاه نشوند بلكه بخش مهمي از آن به اين خاطر است كه حماس قهرمان به ميزان موفقيت هايش در ضربه زدن به ارتش پر مدعا اما از نفس افتاده رژيم صهيونيستي و نيز فشار اجتماعي و وحشتي كه در بين شهروندان صهيونيست وارد كرده، واقف نگردد و روحيه اش تقويت نشود. موشك هاي مهارنشدني حماس توانسته حدود يك ميليون آواره يعني تقريبا معادل يك پنجم جمعيت رژيم صهيونيستي را بر روي دست آنها بگذارد. مردمي كه در ابتداي تهاجم اسرائيل به غزه از تهاجم دفاع مي كردند امروزه كه گرفتار وحشت و آوارگي شده اند از ايده گذشته اشان پشيمان گشته و خواهان آتش بس هستند و اين مسئله مشكل سران رژيم صهيونيستي را دو چندان كرده است. برملا شدن محاسبات اشتباه سران رژيم صهيونيستي در حمله به غزه و مقاومت شجاعانه حماس و ساير گروه هاي مبارز فلسطيني در برابرارتش متجاوز رژيم صهيونيستي كه تاكنون حداقل 54 كشته و بيش از 210 زخمي داده، آتش اختلاف را در ميان صهيونيست ها شعله ور ساخته است. تا چند روز پيش ايهود باراك كه فرماندهي جنگ را بر عهده دارد با ادامه جنگ مخالفت داشت و اولمرت و ليوني وزيرخارجه خواهان ادامه جنگ بودند اما در وضعيت فعلي تنها ليوني از ادامه جنگ حمايت مي كند. از حالا به بعد سرنوشت جنگ را «اراده ها و مقاومت ها» تعيين مي كند. پرواضح است اراده و مقاومت نيروهاي رزمنده فلسطيني با اراده و مقاومت مردم قهرمان غزه گره خورده است اين مردم بلاكشيده و قد خم نكرده نشان داده اند كه با اراده محكم، مقاومت جانانه و حمايت از مجاهدينشان را برگزيده اند و در طرف مقابل هيچ نقطه اشتراكي ميان صهيونيست هاي ساكن، رهبران سياسي، فرماندهان نظامي و سربازان وجود ندارد. واقعيت هاي اسرائيل نشان مي دهد در مخيله همه آنها تنها يك روياي خوش در طيران است آنهم فرار از معركه جنگ غزه و پايان يافتن وحشت و اضطراب جانكاه . روزنامه صهيونيستي «هاآرتص» با شناختي كه از مجموع مسائل رژيم صهيونيستي دارد در اين باره در آخرين شماره اش نوشت: «اختلاف آراي اعضاي كابينه در رابطه با زمان خروج از غزه و آتش بس نوعي سرگرمي است كه اسرائيل در شرايط كنوني نبايد اجازه بهره مندي از آنرا به خود بدهد، زيرا تجربه هاي گذشته در لبنان و غزه نشان داده كه هر قدر چرخ هاي ماشين در غزه فرو رود نيروهاي ارتش در عمليات غرق خواهند شد و تلفات زيادي خواهند داد و بدون شك سربازان با خطرات زيادي روبه رو مي شوند و همين امر جبهه داخلي را متشنج خواهد كرد. »گروه هاي مبارز فلسطيني بايد بدانند دشمن در لبه پرتگاه قرار دارد و با اندك مقاومتي سقوط خواهد كرد، پس پيروزي در سايه مقاومت بسيار نزديك است.» ان شاءالله     نقل شده از روزنامه (صبح) ایستگاه‌های فاجعه فلسطین و فرجام آن در راهی نو در دنیایی سرشار از آزادی، ناوابستگی، صلح، عدالت و برابری گام گذاشتن حق انحصاری قدرت‌های بزرگ نیست. این جمله را بنیانگذار دولت اسراییل و نخستین نخست‌وزیر آن، دیوید بن‌گورین، بر زبان رانده است، و نیز هم او گفته است که «ما با بنیانگذاری دولت خویش بیش از هرگاه در گذشته خود شهروند جهان شده‌ایم. استقلال ملی ما شهروندی جهانی ما را بر پایه‌ای استوار بر پا داشته است.» نزدیک به شش دهه پس از بنیانگذاری دولت اسراییل اما هنوز می‌توان پرسید که چگونه و تا چه حد خواست او به واقعیت پیوسته است. واقعیت دولتی که مانند دولت‌های دیگر نبوده است. مردمی که با ایدیولوژی و برنامه سیاسی صهیونیسم، به دنبال هویتی تاریخی در قومیت یهودی خود، خواهان برابری قومی با دیگران بودند، و از تبعیض و سرکوب و کشتار فرار کرده و به فلسطین پناه می‌بردند، با سرزمینی بکر و نامسکون روبرو نبودند. فلسطین ساکنانی داشت و آنجا خاک و خانه آنها بود، و همان‌ها بودند، که با نام عرب یا فلسطینی در کنار طبیعت خشن و فرمانروایان عثمانی یا انگلیسی سرزمین فلسطین آن روزگاران، به رویارویی با نوآمدگان پرداختند، و همراه با نام اسراییل در نقشه جهانی بحرانی جهانی به نام بحران خاورمیانه نیز در سیاست جهانی نشاندند، اگر چه همواره نامی منطقه‌ای داشته است. کشور اسراییل اما بیش از آرزوهای بزرگ بن‌گورین و یاران صهیونیست او وامدار فاجعه‌ای باورنکردنی بود که نازی‌ها بر سر یهودیان آوردند. پس از جنگ جهانی دوم بود که سازمان ملل سرزمین فلسطین را تقسیم کرد و به بنیانگذاری دو دولت یهودی و عربی در فلسطین رای داد. اما سرنوشت تاریخی قوم یهود و آرزوهای نهفته از آن در دل و جان یهودیان، که ارض موعود را در فلسطین می‌دید، با آنچه که در جنگ جهانی دوم بر یهودیان اروپا رفت درهم‌آمیخت و از رای سازمان ملل نیرو گرفت و دولت اسراییل را برپا داشت. از فاجعه کوره‌های آدم‌سوزی نازی‌ها و کشتار و آوارگی‌ها نخستین بار برای یهودیان یک مرکز سیاسی و نیز فرهنگی و روحانی پدید آمد و کشور اسراییل نامیده شد، بدون اینکه دولتی فلسطینی برپاگردد. نطفه فاجعه در همان آغاز بسته شد، و از سال 1948 تا به امروز مردم فلسطین را وادشت که در برابر ریشه‌کنی قومی و سرزمینی، آوارگی، بی حرمتی و بی‌حقوقی به ایستادگی پردازند و چون صدایشان شنیده نمی‌شد، با صفیر گلوله به دبنال گوش‌ شنوا گشتند. به جای دو دولت در سرزمین فلسطین دولتی پدید آمد و اشغال و سرزمین‌های اشغالی همزاد آن شد. پس از آن مردمی که به آرزوهای خود رسیده و حق تعیین سرنوشت در کشور خود یافته و در سخنان بن‌گورین خود را شهروند جهانی در دولتی مستقل یافته بودند، همواره کوشیدند که حق تعیین سرنوشت فلسطینی‌ها را نادیده گرفته و آن را تنها و تنها به مساله آوارگان محدود سازند. آوارگانی که خود آنها آواره می‌کردند و بر شمارشان می‌افزودند تا از اهمیت تاریخی، اجتماعی، انسانی و سیاسی حق تعیین سرنوشت ملی آنها کاسته شده و فراموش گردد. بدینگونه بود که بحران خاورمیانه پدید آمد، بحرانی که در واقع یک بحران فلسطینی بود و با بی‌حقوقی و آوارگی و بی‌خانمانی مردمان فلسطین همزاد. اما همواره کوشش‌هایی شد که فلسطینی بودن آن در پرده بماند. از همان سال 1948 که دولت‌های عربی همسایه فلسطین کوشیدند با اقدام نظامی از برپایی دولت اسراییل در 14 ماه مه آن سال جلوگیری نمایند، چنان وانمود می‌شد که بحران خاورمیانه رویارویی دولت‌های عرب و اسراییل است. سالیان سال چنین بود تا اینکه نخستین بار با شکست سوم دولت‌های عربی در جنگ با اسراییل چهره پنهان رویارویی به روشنی آشکار شد، و فلسطینی‌ها دریافتند که تنها ایستادگی و مبارزه خود آنها و با نام خود است که آنها را به هدفشان نزدیک خواهد کرد. پس از آن بود که فلسطینی‌ها از ایستادگی و مقاومت و مبارزه با نام خود می‌گفتند و از حق تعیین سرنوشت خود و بازگشت آوارگان سخن می‌راندند و برای آن با هر وسیله‌ای مبارزه می‌کردند. با این مبارزه بود که سازمان آزادیبخش فلسطین تنها نماینده مردم فلسطین شناخته شد، نخست از سوی عرب‌ها و سپس همه جهانیان، و اسراییل از آن سر باز می‌زد تا اینکه دولت اسراییل نیز دیرترها ناگزیر به آن تن داد. با رفتن عرفات به مجمع عمومی سازمان ملل با شاخه زیتون صلح در یک دست و اسلحه در دست دیگر و درخواست از جهانیان که نگذارند شاخه زیتونش بر زمین افتد، فلسطینی بودن بحران خاورمیانه بخوبی آشکار شد و دیری نگذشت که با پیمان کمپ دیوید و رفتن سادات به اسراییل عربی بودن آن برای همیشه فراموش گردید، و این یک پیروزی بزرگ و بی‌بازگشت برای مردم فلسطین و نمایندگان آنها در سازمان آزادیبخش فلسطین بود که عرفات آن را رهبری می‌کرد و نام عرفات را نماد حق و مبارزه و خواست مردم فلسطین کرد. نمادی که گویی زیتونی که در دست داشت بردباری سخت‌کوشانه و واقع‌بینی مبارزان سرزمین‌های اشغالی را نشان می‌داد که ناگزیر از دمسازی با واقعیت‌های سخت و تلخ و جانفرسای اشغال بودند و مبارزه‌ دشوار مرگ و زندگی را در میان تحقیر و ستم پیش می‌بردند، و دست دیگر سلاح را داشت و رادیکالیسم خشمگین رانده‌شدگان از سرزمین نیاکانی را بازتاب می‌داد که بدون آن گوش جهانیان شنوای ناله‌های ساکنان اردوگاه‌های آوارگان نبود. افسانه عربی بودن بحران خاورمیانه پایان یافته بود، اما انور سادات رییس جمهور مصر که به کمپ دیوید رفته و با نخست وزیر اسراییل پیمان صلح بسته و صحرای سینا را از اشغال اسراییل رهانده بود، با تیر افسری با ایدیولوژی اسلامی از پا درآمد، تا افسانه‌ای دیگر زاده شود، و این بار همنوا با اسلامگرایان به قدرت رسیده در کشور ما ایران، بار دیگر فلسطین در بحران خاورمیانه به پشت پرده رانده شده و بحران خاورمیانه این بار بحرانی اسلامی جلوه‌گر گردد و نه فلسطینی، و این به معنی نابودی همه دستاورد‌های برآمده از دهه‌ها مبارزه فلسطینی‌ها بود. راز دوری فلسطینی‌ها و نمایندگان و نماد آنها عرفات از بنیادگرایان مسلمان به قدرت خزیده در کشور ما را در اینجا بایستی جستجو کرد. آنها با آغوش باز به پیشواز انقلاب ایران و انقلابیان به حکومت رسیده شتافتند، و چون در پندار و کردار آنها نه تنها پایمال شدن دستاوردهای خود، بلکه نادیده انگاشتن مضمون و محتوای فلسطینی و سرزمینی بحران خاورمیانه را دیدند، از آنها دوری گزیدند. از این ایستگاه است که حکومت ایران نقشی را به دوش می‌کشد که زمانی دولت‌های عربی بازی می‌کردند و در پس سه شکست رسواکننده و ویرانگر دریافتند که تصمیم سازمان ملل در سال 1948 چه بوده است. حکومت ایران هنوز درنیافته است که بر سر چه قماری نشسته است، و به ژرفای فاجعه پی‌نبرده است. برکرفته از وبلاگ هوشنگ دوانی به دل‌سوزی برای مردم فلسطین دل خوش نکنیم یادم هست که مدت زیادی از آخرین جنگ بزرگ لبنان در سال 1982 نگذشته بود که یاسر عرفات در یک سخنرانی‌اش به این اشاره کرد که جنبش فلسطین یکی از بیشترین لطمه‌ها را از دولت‌های عربی خورده است. دولت‌های عربی که در آن سال‌ها هر گاه به نفع خودشان بود، به روش‌های مختلف جنگ و خون‌ریزی به پا می‌کردند و در مراحل حساس و خطرناک، پشتیبانی خودشان را قطع یا کم‌رنگ می‌کردند بطوری که یک‌باره فلسطینی‌ها در برابر نیروهای اسرائیلی تنها می‌ماندند و حاصل این، فرسایش نیروهای فلسطینی و آتش‌بس‌هایی بود که پس از آن تازه امتیاز دادن‌ها شروع می‌شد. یادم هست عرفات اشاره کرد که گویا یکی از دولت‌های عربی (شاید سوریه یا لیبی)‌ قول پرواز هواپیماهای جنگی به طرفداری از فلسطینی‌ها را داده بودند، هواپیماهایی که اصلا از آشیانه‌های‌شان پرواز نکرده بودند. از همان سال‌های 1982 آقایان انقلابی شده‌ی ایران هم که جای یک نیروی شیعه‌ را در لبنان و فلسطین خالی دیده بودند در کنار دولت‌های عربی دست به یارگیری و گروه‌ سازی زدند. در همه‌ی این سال‌ها دولت‌های عربی و آقایان ِ ما برای تثبیت موقعیت داخلی‌شان و همینطور برای بزرگ‌تر کردن حاشیه‌ی امنیتی‌شان در بحران فلسطین و اسرائیل دخالت داشته‌اند. با این تفاوت که هزینه‌ی ماجراجویی‌های این‌ها را مردم لبنان و فلسطین می‌دادند و این دولت‌ها می‌توانستند در داخل کشورشان، مردم اغلب فقیر و ساده‌باورشان را مطمئن کنند که آنها پشتیبانان خلق عرب فلسطین هستند. در خیلی از موارد رقابت‌های درونی میان این دولت‌ها هم بین گروه‌های هوادارشان در لبنان حل شده است، مثل رقابت حزب بعث عراق و حزب بعث سوریه. از طرف دیگر حکومت اسرائیل هم همیشه مایل بوده که درجه‌ای از خشونت و بحران در آن منطقه وجود داشته باشد. اسرائیل به همین بهانه سالیانه چند صد میلیون دلار کمک اقتصادی و نظامی از آمریکا دریافت می‌کند. اقتصاد اسرائیل بدون این کمک‌ها معلوم نیست چندان دوامی داشته باشد. آخرین نمونه‌ی این دخالت‌ها ماجرای کاریکاتورهای پیامبر اسلام بود که سوریه به خاطر اینکه برای قتل حریری زیر فشار بود،‌ این بلوا را به راه انداخت تا هم فضا را متشنج کند و هم به غرب نشان بدهد که هنوز در لبنان وفلسطین آنقدر پایگاه دارد که خودی نشان بدهد. البته به همت ساده‌دلان و متعصبان که غیرت دینی‌شان همیشه در حال غلیان است و منتظر جرقه‌ای تا سرریز شود، آقای بشار اسد سکولار به اهدافش رسید. امروز هم به نظر من این سوریه و متاسفانه آقایان حاکم بر ما هستند که موقع را مناسب دیده‌اند تا میزان تشنج را آنقدر بالا ببرند تا فعلا همه چیز روی این جنگ خونین متمرکز شود. گویی این وضعیت بحرانی کشور ما نیست که قرار است از فردا روی میز رهبران کشورهای G8 در روسیه قرار بگیرد و برای ما تصمیم بگیرند. آقایان که این همه سال سازمان و گروه در لبنان و فلسطین ساخته‌اند پول پخش کرده‌اند و گاه و بی‌گاه موجب بلوا و بحران هم شده‌اند، حالا می‌توانند در چنین موقعیتی نتیجه‌ی آن را ببرند. از طرف دیگر اسرائیل هم بار دیگر همه‌ی دنیا را مطمئن کرده است که هنوز در خطر جنگ و نابودی است و نیاز به پشتیبانی سیاسی و اقتصادی دارد. برنده در این میانه کیست؟

فلسطین سرزمینی عربی و اسلامی است، که در قدیم کنعان نام داشت، حدود 27024 کیلومتر مربع مساحت دارد که دریای مدیترانه در غرب، لبنان در شمال، سوریه و رود اردن در شرق و دریای سرخ و شبه جزیره سینا در جنوب و جنوب غربی آن قرار دارد.

فلسطین سرزمینی حاصلخیز و دارای آب و هوای معتدل است. این منطقه محل ظهور پیامبران بزرگی چون عیسی (ع)، موسی (ع) ومحل عبور و زندگانی حضرت ابراهیم (ع) بوده است. این سرزمین از نظر موقعیت سوق الجیشی بسیار حساس و پراهمیت است به مثابه پلی است که کشورهای عربی، اسلامی آسیا را به آفریقا متصل می‌کند.
این موقعیت ویژه جغرافیایی فلسطین را در طول تاریخ گذرگاه و نقطه تمرکز بسیاری از کشورها و تمدنهای پیاپی تبدیل کرده بود تا اینکه همراه با سایر سرزمینهای عربی، به کشوری با هویتی اسلامی و عربی تبدیل شد.
شهر اورشلیم با بیت المقدس قدیم بر فراز یک تپه بنا گردیده و از مکان‌های مهم فلسطین است. کوه صهیون و کوه زیتون از شرق و غرب آن را احاطه کرده اند.
کنعانیان نخستین اقوامی بودند که از شبه جزیره عربستان به فلسطین آمدند و در این سرزمین سکونت گزیدند. آنان در فلسطین با آموریان و فلسطینیان در هم آمیختند و از سال 2500 ق.م فرمانروایی ایجاد کردند که 15 قرن ادامه داشت. تاریخ فلسطین با نام انبیا آغاز می‌شود. نام حضرت یعقوب، اسرائیل بود. بنی‌اسرائیل فرزندان یعقوب بودند و حدود سیزده قرن قبل از میلاد اقتدار داشتند. در هنگام حکومت فرعون بر مصر و پیش از ظهور موسی (ع) جمعیت اسرائیلیان زیاد شد. 430 سال پس از ورود یعقوب به مصر، حضرت موسی (ع) قوم بنی اسرائیل را از سرزمین مصر به مقصد سرزمین موعود، به حرکت درآورد. پیمودن این مسافت چهل سال طول کشید. حضرت موسی در این دوران طولانی از هدایت قوم فروگذار نکرد اما بنی اسرائیل بارها دست به طغیان و تجاوز زدند. پس از حضرت موسی (ع)، یوشع جانشین وی شد و بنی اسرائیل را از اردن عبور داد تا اینکه این قوم به شهرهای جدید رسیدند و دست به غارت و کشتار اهالی زدند. اما قوم فلسطین در مقابل آنان مقاومت کرد و سرانجام بنی اسرائیل را مغلوب ساخت. لیکن پس از جنگهای فراوان، مجدداً بنی اسرائیل قدرت گرفتند و بر شهرها مسلط شدند. در حدود 1000 ق.م حضرت داوود توانست اورشلیم را از دست فلسطینیان خارج کند و بیت المقدس یا خانه خدا را در آنجا بنا کند. این بنا توسط حضرت سلیمان تکمیل شد. سلیمان، چهل سال سلطنت کرد و آرامش را به قدس بازگرداند اما پس از او، دوباره ظلم و غارت بنی اسرائیل آغاز شد.
حدود 730 ق.م شالمانصر (شلمنصر) به اسرائیل تاخت و عده ای از آنان را اسیر کرد و به جای آنها بابلیان را اسکان داد. در سال 586 ق.م در زمان بخت النصر، کشور یهود مورد حمله آشوریان قرار گرفت که منجر به انحطاط و اسارت بنی اسرائیل شد. سرانجام کوروش پادشاه ایران، بابل را تسخیر کرد و یهودیان را آزاد ساخت و به فلسطین و اورشلیم بازگرداند. آسایش اورشلیم تا پایان سلطنت داریوش سوم ادامه داشت تا اینکه اسکندر مقدونی، در حدود 323 ق.م به ایران، مصر، سوریه، فنقیه و فلسطین حمله کرد و ویرانی و قتل و غارت فراوانی به بار آورد. پس از اسکندر، جانشینان او بر فلسطین مسلط شدند. از سال 63ق.م دوره تسلط رومیان آغاز شد که پس از جنگهای فراوان، به ارمنستان و قسمتی از آسیا و آفریقا، سپس سوریه و فلسطین حمله بردند. دوازده هزار یهودی را کشتند و دیوارهای شهر را ویران ساختند.
در چنان شرایطی، ظهور مسیح امید و آرزوی یهودیان بود تا آنان را نجات بخشد. اما روحانیون یهود به او حسادت میورزیدند و می خواستند او را از میان بردارند و سرانجام به فتوای شورای یهود و جوسازی های آنان، حضرت عیسی (ع) توسط حکمران رومی سرزمین یهودا به اعدام محکوم و مصلوب شد.
در سال 70 م تیتوس فرزند امپراتور روم با هشتاد هزار سرباز، اورشلیم را محاصره کرد و پس از چند ماه مقاومت یهودیان، سرانجام رومیان فاتح شدند و قوم یهود دوباره آواره گشت. در زمان خسرو دوم پادشاه ساسانی، میان امپراطوری ایران، روم را شکست داده و با راهنمایی یهودیانی که با ایران همکاری می کردند اورشلیم‌ (فلسطین) را فتح کردند. اما پس از مرگ خسرو پرویز، این سرزمین دو باره به دست مسیحیان افتاد.
در زمان خلیفه اول مسلمین (ابوبکر)، او سپاهی را روانه سوریه و فلسطین کرد که با درگذشت او، در زمان خلیفه دوم، عمر، سوریه و بیت المقدس به دست مسلمین افتاد و رومیان در آنجا شکست خوردند. اهالی شهر مقاومت زیادی کردند اما طولانی شدن محاصره و مشکل غذا آنان را مجبور به تسلیم کرد و قرارداد صلح منعقد شد. و از آن سال یعنی 15 ه فلسطین در دست مسلمانان بود.
از سال 1095م. با تهاجم اروپائیان علیه مسلمانان جنگهای صلیبی آغاز شد که حدود دو قرن ادامه یافت. اگر چه این جنگ علتهای گوناگونی داشت اما مورخان یکی از علل آنرا، مساله فلسطین و شهر بیت المقدس و خراجگزار بودن مسیحیان این شهر برای مسلمانان ذکر می کنند. صلیبیون پس از نبردی سخت و محاصره طولانی بیت المقدس، وارد شهر شده و دست به قتل عام زدند و همه چیز را به عنوان غنیمت، غارت کردند.

بدین سان مسیحیان 90 سال بر فلسطین حکومت کردند. در مراحل پایانی جنگ دوم صلیبی (1149-1147م) مطابق با 544-542 ه صلاح الدین ایوبی صلیبیون را تار و مار کرد و بیت المقدس را باز پس گرفت و آنها را از سوریه و مصر و سایر مناطق بیرون راند.
پس از هفتمین جنگ صلیبی و مرگ آخرین پادشاه سلسله ایوبی، ممالیک حدود سه قرن زمام امور را در دست گرفته و بیت المقدس را نیز در اختیار داشتند و با سپاه مغول جنگیدند و آنها را شکست دادند و بازماندگان صلیبی ها را در عکا نابود ساختند. از سوی دیگر سلسله عثمانی با جنگهای طولانی و فتوحات عثمانی غازی در نبرد با مغولان و یونانیان، پایه گذاری شد. در زمان سلطان محمد فاتح در سال 1453م. شهر قسطنطنیه که مهمترین مرکز اقتدار صلیبیون و پایتخت روم شرقی بود فتح شد و به مدت 500 سال به پایتخت امپراطوری عثمانی تبدیل گردید.
اواخر قرن نوزدهم شورشهایی در فلسطین به وجود آمد. انگلستان در این سالها مدافع عثمانی بود، ناگهان تغییر روش داد و در برابر عثمانی قرار گرفت و از شورشیان حمایت کرد. از جمله «حسین، امیر مکه» را که نماینده عثمانی در حجاز و مردی جاه طلب بود تحریک کرد با حمایت انگلیس از عثمانی جدا شود. در چنین شرایطی عده ای از یهودیان، اندیشه ملت واحد یهود را مطرح کردند و برای تشکیل کشوری مستقل دست به اقداماتی زدند که کار آنها مورد تشویق و حمایت دولت انگلیس قرار گرفت. این عده با گرفتن کمکهای مالی از یهودیان ثروتمند، برای پیشبرد مقاصد خود حزبی تشکیل دادند و نام صهیون را بر خود نهادند. در سال 1916 قرارداد « سایکس ـ پیکو» میان روسیه، فرانسه و انگلیس به امضا رسید تا به موجب آن سرزمینهای تجزیه شده از عثمانی را میان خویش تقسیم کنند. اما انگلیس که چندی بعد آن پیمان را مغایر با سلطه خود بر کانال سوئز دید در سال 1917 با استفاده از ضعف روسیه و انقلابی که در آن کشور به وقوع پیوست، از پیمان سرباز زد و فلسطین را تحت قیمومیت خویش در‌آورد.

اینروزها اوضاع اقتصادی امنیتی و معیشتی در نوار غزه به شدت بحرانی و خطرناک است و نزدیک به دو میلیون نفر انسان بیگناه فقط بدلیل دفاع از حقوق مشروع خود به معنای کلمه با یک فاجعه انسانی روبرو هستند. محاصره نوار غزه و تشدید تحریم های اقتصادی علیه ساکنان آن که طی پنج ماه گذشته توسط رژیم صهیونیستی به اجرا گذاشته شده است زندگی را در این منطقه غیرقابل تحمل نموده و اخبار و آمارهایی که اخیرا از جانب صلیب سرخ جهانی و نمایندگیهای سازمان ملل متحد از غزه منتشر شده حکایت از آن دارد که وخامت شرایط زیستی و امنیتی فلسطینی ها بویژه وضعیت بهداشت و معاش آنان نگران کننده و یک فاجعه انسانی تمام عیار در انتظار فلسطینی های ساکن در نوار غزه است .
این در شرایطی است که غربی ها و برخی کشورهای عربی منطقه در همراهی با طرح آمریکا ـ اسرائیل برای نابودی مقاومت فلسطین (حماس ـ جهاد اسلامی ) طی پنج ماه گذشته چشمان خود را برروی آنچه در نوار غزه در شرف تکوین است بسته اند و در مقابل دستان رژیم صهیونیستی را برای بمباران پیاپی شهرهای نوار غزه و دستگیریهای گسترده فلسطینی ها باز گذاشته اند.
تازه ترین گزارش ها حاکی است رژیم صهیونیستی به بستن گذرگاه های بازرگانی و تشدید تحریم ها و محاصره ظالمانه علیه نوار غزه از پنج ماه قبل تاکنون همچنان ادامه می دهد. این تحریم ها و محاصره تاثیری بسیار منفی بر همه بخش های اقتصادی اجتماعی انسانی و بهداشتی نوار غزه گذاشته است به طوری که همه بخش های اقتصادی آن به طور کلی ویران شده است . آمارهای بین المللی و داخلی حاکی از آن است که بر اثر بسته ماندن گذرگاه های بین المللی حجم زیان های نوار غزه روزانه یک میلیون دلار بوده است . این در شرایطی است که در ابعاد انسانی آن طی این مدت دهها نفر از فلسطینی ها نیز جان خود را از دست داده اند. میزان خسارت های وارده بر بخش های مهم اقتصادی به شرح زیر است :
● توقف پروژه های ساختمانی و زیرساخت ها
همه طرح ها و پروژه های ساخت و ساز و توسعه که توسط سازمان کاریابی و حمایت از پناهندگان فلسطینی « آنروا » اجرا می شد و منبع درآمد بیش از ۱۲۱ هزار نفر و یکی از بخش های حیاتی و مهم برای انواع شغل ها در نوار غزه به شمار می آمد به دلیل محاصره و بسته ماندن گذرگاه متوقف شده است و بودجه اختصاص یافته به طرح های متوقف شده ۹۳ میلیون دلار تخمین زده شده است . هم اکنون همه طرح های عمرانی و تاسیساتی خصوصی و عمومی و پروژه های زیر ساختی در نتیجه فقدان مواد اولیه از قبیل آهن ـ سیمان و ... متوقف شده اند . یکی از طرح های متوقف شده طرح توسعه خیابان « صلاح الدین » با بودجه نزدیک به ۱۸ میلیون دلار است . همچنین کار طرح توسعه خیابان النصر یکی از خیابان های اصلی بازرگانی در نوار غزه نیز متوقف شد.
روی هم رفته بودجه همه طرح های عمرانی که درنوارغزه متوقف شده اند از جمله طرح های آنروا و برنامه توسعه سازمان ملل ۱۶۰ میلیون دلار است . و در نتیجه تشدید محاصره تحریم ها تقریبا همه کارخانجات تولید سیمان بلوک بتون کاشی سنگ گرانیت لوله های فاضلاب و غیره تعطیل شده اند.
صنعت خیاطی نیز از محاصره تحمیلی در امان نماند. بسته ماندن گذرگاه ها زیان سنگینی بالغ بر ده میلیون دلار به صاحبان کارگاه های خیاطی وارد کرد و این هزینه معادل یک میلیون دست لباس است که برای فصل تابستان آماده صادرات به بازارهای « اسرائیل » بود . شایان ذکر است که در ۶۰۰ کارگاه خیاطی نزدیک به ۲۵ هزار کارگر فعالیت می کردند که هم اکنون همگی بیکار شده اند . ۹۰ درصد تولیدات کارگاه های خیاطی برای بازارهای رژیم صهیونیستی و ۱۰ درصد برای بازارهای داخلی بودند . همچنین تولیدات البسه برای بازار داخلی به علت نبود پارچه متوقف شد. حجم زیان های وارده در این صنعت در طول مدت یاد شده به بیش از بیست میلیون دلار رسید.
همچنین بخش تولید لوازم خانگی به عنوان یکی از بخش های حیاتی جامعه به طور کلی ویران گشت و میزان تولید آن به دلیل نبود مواد اولیه به میزان ۹۰ درصد کاهش یافت . همین مساله باعث شد تا شش هزار کارگر در این بخش بیکار شوند . میزان خسارت های وارده این بخش در طول این مدت بالغ بر ۱۲ میلیون دلار ذکر شده است .
● صنایع و گردشگری
بسته ماندن گذرگاه ها همچنین باعث وارد آمدن آسیب جدی به بخش صنایع فلزی و معدنی شده است . بیش از ۹۵ درصد کارخانجات در این بخش بسته شدند و بیش از ۷۰۰۰ کارگر بخش صنایع معدنی وفلزی بیکاری شدند . این بخش نیز به علت عدم فراهم شدن مواد خام لازم در معرض توقف کامل قرار گرفتند. این در حالی است که طی سال های گذشته بر اثر ادامه حملات هوایی و زمینی نظامیان صهیونیست صدها کارخانه و کارگاه به طور کامل ویران گشته اند.
بخش گردشگری به علت بسته ماندن گذرگاه ها به طور کامل فلج شده است . ۳۹ شرکت جهانگردی و سیاحتی به همین علت و نیز عدم آزادی مسافرت ها به ویژه سفر به حج و عمره با بحران ومشکلات جدی رو به رو شده اند و به تبع آن هتل داران و سالن های غذاخوری زیان های سنگینی دیده اند و فعالیت آنها به صفر رسیده است .
یکی از هتل های غزه موسوم به « موفبک » با ۲۵۰ سوئیت با هزینه ای بالغ بر ۳۵ میلیون دلار تاسیس شد و قرار بود که در سال ۱۳۸۵ افتتاح شود اما افتتاح آن به علت بسته ماندن گذرگاه ها به تعویق افتاد.
محصولات کارخانجات تولید مواد غذایی در نوار غزه از زمان بسته شدن گذرگاه ها به میزان چشمگیری کاهش یافته است . در این راستا سه کارخانه تولید نوشابه های گازی که در آن بیش از ۹۰۰ نفر کار می کردند کاملا از ادامه فعالیت باز ایستاده اند . رژیم صهیونیستی که ماده اصلی تولید این نوشابه ها است می شود و روی هم رفته این بخش بر اثر تداوم بسته ماندن گذرگاه ها سه CO ۲ مانع از ورود گاز میلیون دلار خسارت دیده است .
‌● بخش کشاورزی
ادامه بسته ماندن گذرگاه ها بخش کشاورزی را نیز مانند سایر بخش ها در معرض نابودی قرار داده است و در صورتی که کشاورزان نتوانند محصولات شان را صادر کنند به شدت زیان خواهند دید . ۸۰ درصد محصولات کشاورزی به علت عدم اجازه واردات داروهای زراعتی و کودهای شیمیایی و آفت کش ها در معرض نابودی قرار گرفته اند وهمچنین ۴۰ ۰۰۰ کارگر در این بخش بیکار شده اند.
پیش بینی می شود که حجم زیان های وارده به اراضی زیر کشت توت فرنگی نزدیک به ده میلیون دلار برسد . همچنین ۴۵۰۰ نفر در این بخش مشغول فعالیت هستند که با وارد آمدن یک چنین زیان هایی بیکار خواهند شد. گل کاران و بیش از هزار کارگر این بخش نیز تاکنون ۴ میلیون دلار خسارت دیده اند .
گفتنی است صادرات بیش از ۲۵ تن سیب زمینی و انواع سبزیجات به بازارهای رژیم صهیونیستی و کشورهای عربی در نتیجه ادامه محاصره متوقف شده است و برای جلوگیری از فاسد شدن این محصولات آنها را در بازارهای داخلی به قیمت بسیار ارزان توزیع شدند. در این میان باغداران و کشت کاران انجیر هندی به علت ناتوانی در صادرات محصولات شان و به دلیل فروش ارزان این محصولات در داخل متحمل زیان شدیدی گشته اند. گفتنی است که انجیر هندی یکی از اصلی ترین میوه های منطقه المواصی واقع در خان یونس محسوب می شود.
● منطقه صنعتی غزه
بسته ماندن گذرگاه های بازرگانی مهمترین طرح های سرمایه گذاری در نوار غزه یعنی « منطقه صنعتی غزه » را با خسارت های سنگینی مواجه کرده است . این منطقه از سال ۱۹۹۹ م فعالیت خود را آغاز کرد و در آن ۴۵ کارخانه فعالیت می کردند که هم اکنون هم آنان بسته شده اند. همچنین بسیاری از کارخانه داران هم اکنون برای این که مشتری های خود را از دست ندهند و ورشکسته نشوند فعالیت های خود را در خارج آغاز کرده اند.
گفتنی است که کل بودجه هزینه شده برای منطقه صنعتی غزه نزدیک به ۳۰ میلیون دلار است که نخستین فاز آن با ۱۸ میلیون دلار اجرا شده است . پیش بینی می شد که در این طرح ۲۵ هزار کارگر فعالیت کنند . اما طی شش ماه گذشته تعداد کارگران آن به ۳۰۰ نفر رسید.
● سرمایه گذاری و بانک ها
بر اثر ادامه محاصره و بسته ماندن گذرگاه ها بخش سرمایه گذاری در فلسطین به طور کل و در استان های غزه به طور خاص آسیب دیدند. تخریب این بخش از مهمترین اهداف سیاسی رژیم صهیونیستی به شمار می آید و می توان گفت که زیان های بخش سرمایه گذاری بیش از همه به اقتصاد فلسطین آسیب رساند. این زیان ها در موارد زیر خلاصه می شود :
فرار سرمایه های داخلی به کشورهای مجاور
فرار بسیاری از شرکت های خارجی فعال در عرصه سرمایه گذاری در فلسطین
توقف سرمایه گذاری های خارجی و فلسطینی و عربی
توقف فعالیت ها در بخش توسعه مناطق آزاد صنعتی و بسیاری از طرح های سرمایه گذاری
از بین رفتن زمینه صادرات کالاهای فلسطینی در جهان به طوری که سال ها زمان نیاز است تا اوضاع مانند سابق شود.
عملکرد بانک های فلسطین در استان های غزه در نتیجه بسته ماندن گذرگاه ها به میزان بالایی کاهش یافت . مشکلات بانک ها در پی قطع تعامل و همکاری بانک های صهیونیستی با بانک های فلسطینی افزایش یافت . اغلب بانک های استان غزه نقدینگی ارزی ندارند و به علت بدهی در معرض تعطیلی قرار گرفته اند.
بخش ترانزیت کالا هم به علت ادامه محاصره و بسته ماندن گذرگاه ها آسیب جدی دیده است . از آغاز انتفاضه الاقصی تاکنون از ورود ۴۵۰ کامیون باربری به اسرائیل برای انتقال کالا و محصولات به نوار غزه جلوگیری شده است و این مساله زیان های سنگینی را به بخش حمل و نقل در نوار غزه وارد آورده است . همچنین بسته شدن گذرگاههای تجاری به مدت ۱۵۰ روز منجر به تعطیلی ۹۰ درصد فعالیت های ترانزیتی شده است . در تاریخ اوایل مهرماه سالجاری که گذرگاه مرزی « صوفا » مسدود شد تنها گذرگاه « کرم شالوم » به واردات کالا اختصاص داده شده و تعداد کامیون های باربری روزانه به ۳۰ دستگاه کاهش یافت که بر اثر آن ۴۵۰ راننده و بیش از هزار کارگر تخلیه و بارگیری بیکار شدند.
● بیکاری ـ گرانی
به طور کلی نرخ فقر و بیکاری در اراضی فلسطین به ویژه از آغاز انتفاضه الاقصی تاکنون به طور چشمگیری افزایش یافته است . نظامیان صهیونیست با اعمال سیاست محاصره و بستن گذرگاه های مرزی مانع از رفتن بیش از ۱۲۰ هزار کارگر به اراضی اشغالی سال ۴۸ شده اند و بدین ترتیب نوار غزه منبع درآمد مهمی را از دست داده است . به رغم اوضاع بسیار سخت اقتصادی و معیشیتی نوار غزه شمار کارگران این منطقه پیش از محاصره ۲۱۵ هزار نفر بود و در پی محاصره از پنج ماه پیش تاکنون این تعداد به صفر رسیده است . براساس آخرین آمارها نرخ بیکاری در نوار غزه ۸۰ درصد و نرخ فقر ۹۰ درصد است و اغلب ساکنان این منطقه متکی به کمک های انسانی سازمان « آنروا » و « فائو » و جمعیتهای خیریه هستند.
اوضاع سخت سیاسی و اقتصادی و معیشتی نوار غزه بر همه موسسات از جمله موسسات آموزشی تاثیر منفی گذاشته است به طوری که بسیاری از خانواده های فلسطینی نمی توانند هزینه تحصیل و مستلزمات آن از جمله کیف و کفش و لباس فرزندان خود را تامین کنند. این مساله دانش آموزان را با یاس و ناامیدی مواجه کرده است .
در همین ارتباط مصرف کنندگان در نوار غزه به علت کمبود شدید کالاهای مورد نیاز در بازار و احتکار برخی از کالاهای اساسی از گرانی شدید در مضیقه هستند . گرانی از۳۰ درصد به ۱۰۰۰ درصد رسیده است . قیمت برخی از کالاها عبارتند از :
ـ یک کیلو گوشت قرمز ۱۲ دلار
ـ یک کیلو مرغ ۳ دلار
ـ یک پاکت سیگار ۴ الی ۸ دلار
ـ یک لیتر بنزین ۱ ۵ دلار
ـ یک لیتر سولار ۱ ۲ دلار
ـ یک گونی (۴۰ کیلویی ) آرد ۴۰ دلار
ـ کپسول خالی گاز ۷۰ دلار
ـ پرکردن کپسول گاز ۱۳ دلار
ـ یک گالن (۲۰ کیلویی ) روغن زیتون ۱۴۰ دلار
ـ یک گالن (۳ ۶ لیتری ) بتونه آهنی برای خودرو ۸۰ دلار
ـ یک گالن (۱۶ لیتری ) تینر ۱۰۰ دلار
ـ یک گالن (۱۸ لیتری ) چسب چوب ۱۰۰ دلار
سوالی که مطرح میشود این است که چگونه یک مصرف کننده می تواند در سایه این گرانی و کمبود شدید کالاهای مورد نیاز و ادامه بسته ماندن گذرگاه ها نیازهای روزانه خود را تامین کند
● آمار قربانیان ایست های بازرسی
شهادت ۶۲ مرد و زن بیمار در ایست های بازرسی به خاطر ممانعت از سفر
جلوگیری از ادامه درمان ۹۰۰ بیمار که هر ماه نیاز به سفر خارجی دارند .
ممانعت از سفر ۶۵۷ بیمار که به درمان فوری نیازمندند و هرگونه تاخیر در درمان زندگی آنان را به خطر می اندازد . ۴۵ درصد بیمارانی که با انتقال آنان به خارج ممانعت شده مبتلا به بیماری های چشم استخوان ستون فقرات سرطان خون هستند.
در نوار غزه ۴۵۰ بیمار سرطانی وجود دارد که ۳۵ درصد آنان کودک و ۲۶ درصد زن هستند . به بیماران سرطانی اجازه سفر به خارج برای درمان یا تکمیل دوره درمان یا عمل جراحی و همچنین اجازه ورود داروهای ویژه این بیماری داده نمی شود و بیماران سرطانی هم اکنون در معرض مرگ قرار دارند.
در نوار غزه ۴۰۰ بیمار کیلوی و دیالیزی وجود دارد . این بیماران در هفته سه بار نیاز به دیالیز دارند اما به علت ادامه محاصره و از کار افتادگی دستگاه های دیالیز و جلوگیری از ورود قطعات یدکی این دستگاه ها این دسته از بیماران با خطر حتمی مرگ مواجه اند.
۴۰۰ الی ۴۵۰ بیمار قلبی از کمبود داروی کافی و خرابی تجهیزات پزشکی بخش های مختلف قلب رنج می برند .
وزارت بهداشت جمعا ۶۹ دستگاه دیالیز در اختیار دارد که در چهار بیمارستان وزیر شده اند . از این تعداد ۲۰ دستگاه به خاطر جلوگیری از ورود قطعات یدکی از کار افتاده اند و تاریخ مصرف ۳ دستگاه نیز گذشته است و در هر لحظه ممکن است که خراب شوند .
● نمودار محاصره وزارت بهداشت فلسطین
کمبود ضروریات بیمارستان های اصلی
آمار فوق نشان دهنده توطئه رژیم صهیونیستی برای نابودی بخش بهداشت و درمان فلسطین و هدف از آن تضعیف اراده ملت و چشم پوشی آن از اصول و آرمان های ملی است .
براساس آخرین آمارها نرخ بیکاری در نوار غزه ۸۰ درصد و نرخ فقر ۹۰ درصد است و اغلب ساکنان این منطقه متکی به کمک های انسانی سازمان « آنروا » و « فائو » و جمعیتهای خیریه هستند
اوضاع سخت سیاسی و اقتصادی و معیشتی نوار غزه بر همه موسسات از جمله موسسات آموزشی تاثیر منفی گذاشته است به طوری که بسیاری از خانواده های فلسطینی نمی توانند هزینه تحصیل و مستلزمات آن از جمله کیف و کفش و لباس فرزندان خود را تامین کنند. این مساله دانش آموزان را با یاس و ناامیدی مواجه کرده است
غربی ها و برخی کشورهای عربی منطقه در همراهی با طرح آمریکا ـ اسرائیل برای نابودی مقاومت فلسطین (حماس ـ جهاد اسلامی ) طی پنج ماه گذشته چشمان خود را برروی آنچه در نوار غزه در شرف تکوین است بسته اند و در مقابل دستان رژیم صهیونیستی را برای بمباران پیاپی شهرهای نوار غزه و دستگیریهای گسترده فلسطینی ها باز گذاشته اند
آمارهایی که اخیرا از جانب صلیب سرخ جهانی و نمایندگیهای سازمان ملل متحد از غزه منتشر شده حکایت از آن دارد که وخامت شرایط زیستی و امنیتی فلسطینی ها بویژه وضعیت بهداشت و معاش آنان نگران کننده و یک فاجعه انسانی تمام عیار در انتظار فلسطینی های ساکن در نوار غزه است

حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی درباره مصیبت هولناک قتل عام مردم مظلوم غزه به دست صهیونیستهای جنایتکار، ضمن محکوم کردن شدید همدستی ننگین دولت جنایتکار بوش با صهیونیستها، سکوت و بی اعتنایی سازمانهای جهانی و برخی دولتهای عربی را زمینه ساز این جنایات خواندند و با اعلام روز دوشنبه (فردا) به عنوان عزای عمومی همه مجاهدان فلسطینی، ملتهای مسلمان و آزادیخواه، علما، روشنفکران و رسانه های جهان اسلام را به ادای مسئولیت بسیار سنگین خود در مقابله با جنایات صهیونیزم خونخوار فراخواندند.
متن پیام به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
جنایت هولناك رژیم صهیونیستی در غزه و قتل‌عام صدها مرد و زن و كودك مظلوم، بار دیگر چهره‌ی خونخوار گرگهای صهیونیست را از پشت پرده‌ی تزویرِ سالهای اخیر بیرون آورد و خطر حضور این كافر حربی را در قلب سرزمینهای اُمت اسلام، به غافلان و مسامحه‌كاران گوشزد كرد. مصیبت این حادثه‌ی هولناك برای هر مسلمان بلكه برای هر انسان با وِجدان و با شرف در هر نقطه‌ی جهان بسی گران و كوبنده است، ولی مصیبت بزرگتر سكوت تشویق‌آمیز برخی دولتهای عربی و مدّعی مسلمانی است. چه مصیبتی از این بالاتر كه دولتهای مسلمان كه باید در برابر رژیم غاصب و كافر و محارب، از مردم مظلوم غزه حمایت میكردند، رفتاری پیشه كنند كه مقامات جنایتكار صهیونیست، گستاخانه آنها را هماهنگ و موافق با این فاجعه‌آفرینیِ بزرگ معرفی كنند؟
سران این كشورها چه جوابی در برابر رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله خواهند داشت؟ چه جوابی به ملتهای خود كه یقیناً عزادار این فاجعه‌اند خواهند داد؟ به یقین امروز دل مردم مصر و اردن و سایر كشورهای اسلامی از این كشتار، پس از آن محاصره‌ی طولانی غذائی و داروئی لبالب از خون است.
دولت جنایتكار بوش در واپسین روزهای حكمرانی ننگین خود با همدستی در این جنایت بزرگ، رژیم آمریكا را بیش از پیش روسیاه كرد و پرونده‌ی جرائم خود را به عنوان جنایتكار جنگی قطورتر ساخت. دولتهای اروپائی با بی‌تفاوتی و شاید همراهی خود در این فاجعه‌ی بزرگ،‌ یكبار دیگر دروغ بودن ادعاهای طرفداری از حقوق بشر را ثابت كردند و شركت خود در جبهه‌ی ضدیت با اسلام و مسلمین را نشان دادند. اكنون سئوال من از علماء و روحانیون جهان عرب و رؤسای ازهر مصر این است كه آیا هنگام آن نرسیده است كه برای اسلام و مسلمین احساس خطر كنید؟ آیا هنگام آن نرسیده است كه به واجب نهی از منكر و كلمةُ حقٍ عندَ امامٍ جائر عمل كنید؟
آیا عرصه‌ی دیگری عریان‌تر از آنچه در غزه و فلسطین در جریان است در همدستی كُفار حربی با منافقان امّت برای سركوب مسلمانان لازم است، تا شما احساس تكلیف كنید؟
سئوال من از رسانه‌ها و روشنفكران جهان اسلام و بویژه جهان عرب آن است كه تا چه هنگام به مسئولیت رسانه‌ئی و روشنفكری خود بی‌تفاوت خواهید ماند؟ آیا سازمانهای حقوق بشرِ رسوای غرب و شورای باصطلاح امنیت سازمان ملل بیش از این هم ممكن است رسوا شوند؟
همه‌ی مجاهدان فلسطین و همه‌ی مؤمنان دنیای اسلام به هر نحو ممكن موظف به دفاع از زنان و كودكان و مردم بی‌دفاع غزه‌اند و هر كس در این دفاع‌ مشروع و مقدس كشته شود شهید است و امید آن خواهد داشت كه در صف شهدای بدر و اُحد در محضر رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله‌ محشور شود.
سازمان كنفرانس اسلامی باید در این شرائط حساس به وظیفه‌ی تاریخی خود عمل كند و جبهه‌ی یكپارچه‌ئی به دور از ملاحظه‌كاری و انفعال، در برابر رژیم صهیونیستی تشكیل دهد. باید رژیم صهیونیستی به وسیله‌ی دولتهای مسلمان مجازات شود. سران آن رژیم غاصب باید به جرم این جنایت و نیز محاصره‌ی طولانی مدّت، شخصاً محاكمه و مجازات شوند.
ملّتهای مسلمان میتوانند با عزّم راسخ خود این مطالبات را تحقّق بخشند و وظیفه‌ی سیاستمداران و علما و روشنفكران در این بُرهه بسی سنگین‌تر از دیگران است.
اینجانب به مناسبت فاجعه‌ی غزه روز دوشنبه را عزای عمومی اعلام میكنم و مسئولان كشور را به ادای وظائف خود در این حادثه‌ی غم‌انگیز فرا میخوانم.
وَ سَیعلَمُ ‌الذین ظَلَموا اَیّ مُنقلبٍ یَنقلبون.
سيّدعلي‌ خامنه‌اي
8/دی/1387
29/ذی‌الحجة‌الحرام/1429

آفتاب: حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح پنجشنبه در دیدار پرشور هزاران نفر از مردم قم، «قتل عام کودکان، زنان و مردم مظلوم غزه» به دست صهیونیستها را فاجعه‌ای کم نظیر خواندند و تأکید کردند: «هدف واقعی و نهایی اسرائیل و آمریکا از این جنایات فجیع، نابود کردن اصل مقاومت و تسلط بر منطقه بسیار مهم خاورمیانه است اما به فضل الهی و در پرتو «عزم قاطعانه و دفاع جانانه رزمندگان فلسطینی» و «بیداری و حضور ملتها در صحنه»، این حوادث در نهایت، به طور قطع به پیروزی حق بر باطل خواهد انجامید». 

به گزارش سرویس سیاسی آفتاب، ایشان با تسلیت ایام عزاداری سیدالشهدا (ع) و یاران با وفایش، لزوم بیداری امت اسلام در طول تاریخ را درس بزرگ حماسه فراموش ناشدنی عاشورا برشمردند و خاطرنشان کردند: «انحراف عمیقی که تنها حدود 50 سال پس از رحلت نبی اکرم (ص) با روی کار آمدن یزید فاسق و فاجر روی داد از چشم مردم و خواص آن دوران پنهان ماند اما امام حسین (ع)، با قیام پرشکوه، بیدار کننده و تکان دهنده خود و ارائه نسخه‌ای عملی، به بشریت آموخت که درک و فهم توطئه‌های پنهان، «عکس العمل به موقع، شجاعانه و فداکارانه در مقابل آنها» و پرداختن بهای لازم برای شکستن آن توطئه‌ها، وظیفه سنگین و تاریخی ملت‌های بیدار و هوشیار

		” اگر دشمنان اسلام در این مرحله موفق شوند، مطمئناً دست از سر خاورمیانه بر نمی‌دارند و کشورهای اسلامی حول و حوش آن منطقه که از کمک به فلسطین خودداری می‌کنند باید تبعاتِ خطرناکِ اشتباه امروز خود را درک کنند.... “

است که درس امروز ما و امت اسلامی از عاشورا نیز همین است».

رهبر انقلاب اسلامی، با اشاره به ابعاد پنهان توطئه صهیونیستها در فاجعه آفرینی در غزه افزودند: «باطن و هدف اصلی دستگاه استکبار از جنایات اسرائیل در غزه، نابودی کامل عنصر مقاومت در منطقه و سیطره بر خاورمیانه ی «لبریز ثروت و منافع گوناگون» است که ملتها و دولتهای مسلمان باید این هدف پنهان را درک کنند و در مقابل آن، عکس العمل مناسب انجام دهند».

ایشان با اشاره به هدف شیطان بزرگ امریکا و «اسرائیل غاصب» در جنگ سی و سه روزه لبنان یعنی ایجاد خاورمیانه ای تسلیم و مطیع، خاطرنشان کردند: «آن خواب آشفته تعبیر نشد و شجاعت، بیداری و فداکاری جوانان مؤمن لبنان، تو دهنی محکمی‌به امریکا، اسرائیل و همه حامیان و پیروان آنان زد».

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اشاره به اذعان غربیها مبنی بر اینکه جمهوری اسلامی ایران الگو و مرکز مقاومت در منطقه است افزودند: «همانگونه که آنان اذعان می‌کنند ایران اسلامی، به برکت بیداری و هوشیاری مردم، در چشم ملتهای منطقه به پیکره‌ای «عظیم، پرشکوه و امیدبخش» برای مقاومت و پیروزی تبدیل شده است و سلطه‌طلبان اکنون برای نابود کردن این مقاومت، دولت مظلوم، مردمی ‌و منتخب حماس را به عنوان هدف تجاوزات خود انتخاب کرده‌اند».

رهبر انقلاب اسلامی با هشدار نسبت به پیامدهای بی‌اعتنایی برخی دولت‌های منطقه به حوادث جاری در غزه تأکید کردند: «اگر دشمنان اسلام در این مرحله موفق شوند، مطمئناً دست از سر خاورمیانه بر نمی‌دارند و کشورهای اسلامی حول و حوش آن منطقه که از کمک به فلسطین خودداری می‌کنند باید تبعاتِ خطرناکِ اشتباه امروز خود را درک کنند».

حضرت آیت‌الله

		” در مسئله غزه به ویژه از جوانان مؤمن و پرشوری که با حضور در فرودگاهها و مناطق دیگر، خواهان رفتن به غزه شدند تشکر می‌کنم اما باید توجه کرد در این عرصه دست ما بسته است.... “

خامنه‌ای بیداری ملتها و حضور آنان در صحنه را عامل مهمی‌برای تقویت مقاومت فلسطینی‌ها خواندند و با قدردانی از عزم و بیداری ملت بزرگ و هوشیار ایران در حمایت از مردم غزه افزودند: «در مسئله غزه به ویژه از جوانان مؤمن و پرشوری که با حضور در فرودگاهها و مناطق دیگر، خواهان رفتن به غزه شدند تشکر می‌کنم اما باید توجه کرد در این عرصه دست ما بسته است».

ایشان جوانان امروز را مانند جوانان نسل اول انقلاب، پرشور و در «خط اسلام و انقلاب و امام حسین (ع)» خواندند و افزودند: «به هرحال همه بدانند جمهوری اسلامی همان‌گونه که تاکنون از هیچ کمکی به مردم مظلوم فلسطین دریغ نکرده از این پس نیز هرکاری لازم باشد در این زمینه انجام خواهد داد».

رهبر انقلاب اسلامی، تلاش برخی دولت‌های اسلامی را برای حمایت از مردم غزه خوب اما ناکافی دانستند و خاطرنشان کردند: «باید با ادامه فشارهای سیاسی و مردمی، دشمن را وادار به عقب نشینی کرد». 

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، فاجعه غزه را رسوا کننده مدعیان دفاع از حقوق بشر برشمردند و خاطرنشان کردند: «کودکان بی پناه و زنان مظلوم غزه هر روز مثل برگ خزان روی زمین می‌ریزند اما هیچ صدایی از سازمان ملل، دیگر سازمانهای مدعی حقوق بشر و دولتهای غربی از جمله دولتهای اروپایی بلند نمی‌شود و این واقعیت تلخ، نشان دهنده دروغگویی، ریا و فریب کاری سازمانها و دولتهای مدعی دفاع از حقوق بشر است».
 
حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، با ابراز تأسف عمیق از حمله برخی روشنفکران، مطبوعات و دستگاههای خبری دنیای اسلام به دولت قانونی فلسطین و توجیه جنایات صهیونیستها،

		” حتی اگر دشمن، خدای ناکرده یکایک مبارزان حماس و مجاهدان فلسطینی را که با عزم و اراده قاطعانه در حال مقاومت هستند از پای درآوَرَد، مسئله فلسطین با این فاجعه آفرینی‌ها از بین نمی‌رود .... “

افزودند: «این افراد حتماً در پیشگاه خدا، پاسخ‌گوی همراهی با جنایتکاران خواهند بود اما خوشبختانه در ایران اسلامی، همراهی قاطع ملت و دولت به حمایت تحسین برانگیز از مظلومان فلسطینی منجر شده است». 

رهبر انقلاب اسلامی پیروزی حق بر باطل را نتیجه نهایی حوادث جاری در غزه دانستند و تأکید کردند: «حتی اگر دشمن، خدای ناکرده یکایک مبارزان حماس و مجاهدان فلسطینی را که با عزم و اراده قاطعانه در حال مقاومت هستند از پای درآوَرَد، مسئله فلسطین با این فاجعه آفرینی‌ها از بین نمی‌رود و بدون شک فلسطین با تکیه بر تجربیات، بسیار بسیار قوی تر از گذشته، در مقابل دشمن قامت برمی‌افرازد و سرانجام بر آن پیروز خواهد شد». 

ایشان ادامه حضور قاطعانه مردم بصیر و آگاه ایران را در صحنه دفاع از مظلوم ضروری خواندند و افزودند: «پایداری این ملت بزرگ، بر مواضع ظلم ستیزانه خود رضایت الهی و خرسندی امام و شهدا را در بر دارد و انشاءالله در پرتو پشتیبانی ملتها و ادامه مجاهدتها، همه ملتهای مسلمان پیروزی را در آینده‌هایی نه چندان دور جشن خواهند گرفت».
 
رهبر انقلاب اسلامی در آغاز این دیدار، قیام مردم قم در 19 دی 1356 را، نشان دهنده درک صحیح ابعاد پنهان توطئه رژیم پهلوی از اهانت به امام خمینی (ره) دانستند و افزودند: «بیداری، آگاهی، هوشیاری و اقدام شجاعانه و به موقع، درس بزرگ عاشورای حسینی است که در قیام مردم قم، انقلاب کبیر اسلامی و پایداری امام و ملت در مقابل هجوم همه جانبه صدام و جبهه جهانی استکبار در 8 سال جنگ تحمیلی، تجلی یافت و نشان داد ملت عزیز و مقتدر ایران حاضر است برای تحقق اهداف اسلامی و انقلابی خود، هر بهایی را که لازم است پرداخت کند که این نشان دهنده پیروی مردم مؤمن این سرزمین از اباعبدالله الحسین (ع) به شمار می‌رود». 

با سلام

هدف ساخت این وبلاگ بیان فاجعه انسانی غزه است که در این وبلاگ از بیانات رهبر معظم ایت الله خامنه ای و از مقالات روزنامه نگاران و وبلاگ وبلاگ نویسان عزیز و کاریکاتور کاریکاتوریست های محترم و   . . . استفاده شده است.

---

با سلام

هدف ساخت این وبلاگ بیان فاجعه انسانی غزه است که در این وبلاگ از بیانات رهبر معظم ایت الله خامنه ای و از مقالات روزنامه نگاران و وبلاگ وبلاگ نویسان عزیز و کاریکاتور کاریکاتوریست های محترم و   . . . استفاده شده است.

---

تبیین سیاست اصولی ایران درباره فلسطین از سوی رهبر انقلاب

آفتاب: حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح پنجشنبه در دیدار پرشور هزاران نفر از مردم قم، «قتل عام کودکان، زنان و مردم مظلوم غزه» به دست صهیونیستها را فاجعه‌ای کم نظیر خواندند و تأکید کردند: «هدف واقعی و نهایی اسرائیل و آمریکا از این جنایات فجیع، نابود کردن اصل مقاومت و تسلط بر منطقه بسیار مهم خاورمیانه است اما به فضل الهی و در پرتو «عزم قاطعانه و دفاع جانانه رزمندگان فلسطینی» و «بیداری و حضور ملتها در صحنه»، این حوادث در نهایت، به طور قطع به پیروزی حق بر باطل خواهد انجامید». 

به گزارش سرویس سیاسی آفتاب، ایشان با تسلیت ایام عزاداری سیدالشهدا (ع) و یاران با وفایش، لزوم بیداری امت اسلام در طول تاریخ را درس بزرگ حماسه فراموش ناشدنی عاشورا برشمردند و خاطرنشان کردند: «انحراف عمیقی که تنها حدود 50 سال پس از رحلت نبی اکرم (ص) با روی کار آمدن یزید فاسق و فاجر روی داد از چشم مردم و خواص آن دوران پنهان ماند اما امام حسین (ع)، با قیام پرشکوه، بیدار کننده و تکان دهنده خود و ارائه نسخه‌ای عملی، به بشریت آموخت که درک و فهم توطئه‌های پنهان، «عکس العمل به موقع، شجاعانه و فداکارانه در مقابل آنها» و پرداختن بهای لازم برای شکستن آن توطئه‌ها، وظیفه سنگین و تاریخی ملت‌های بیدار و هوشیار

		” اگر دشمنان اسلام در این مرحله موفق شوند، مطمئناً دست از سر خاورمیانه بر نمی‌دارند و کشورهای اسلامی حول و حوش آن منطقه که از کمک به فلسطین خودداری می‌کنند باید تبعاتِ خطرناکِ اشتباه امروز خود را درک کنند.... “

است که درس امروز ما و امت اسلامی از عاشورا نیز همین است».

رهبر انقلاب اسلامی، با اشاره به ابعاد پنهان توطئه صهیونیستها در فاجعه آفرینی در غزه افزودند: «باطن و هدف اصلی دستگاه استکبار از جنایات اسرائیل در غزه، نابودی کامل عنصر مقاومت در منطقه و سیطره بر خاورمیانه ی «لبریز ثروت و منافع گوناگون» است که ملتها و دولتهای مسلمان باید این هدف پنهان را درک کنند و در مقابل آن، عکس العمل مناسب انجام دهند».

ایشان با اشاره به هدف شیطان بزرگ امریکا و «اسرائیل غاصب» در جنگ سی و سه روزه لبنان یعنی ایجاد خاورمیانه ای تسلیم و مطیع، خاطرنشان کردند: «آن خواب آشفته تعبیر نشد و شجاعت، بیداری و فداکاری جوانان مؤمن لبنان، تو دهنی محکمی‌به امریکا، اسرائیل و همه حامیان و پیروان آنان زد».

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اشاره به اذعان غربیها مبنی بر اینکه جمهوری اسلامی ایران الگو و مرکز مقاومت در منطقه است افزودند: «همانگونه که آنان اذعان می‌کنند ایران اسلامی، به برکت بیداری و هوشیاری مردم، در چشم ملتهای منطقه به پیکره‌ای «عظیم، پرشکوه و امیدبخش» برای مقاومت و پیروزی تبدیل شده است و سلطه‌طلبان اکنون برای نابود کردن این مقاومت، دولت مظلوم، مردمی ‌و منتخب حماس را به عنوان هدف تجاوزات خود انتخاب کرده‌اند».

رهبر انقلاب اسلامی با هشدار نسبت به پیامدهای بی‌اعتنایی برخی دولت‌های منطقه به حوادث جاری در غزه تأکید کردند: «اگر دشمنان اسلام در این مرحله موفق شوند، مطمئناً دست از سر خاورمیانه بر نمی‌دارند و کشورهای اسلامی حول و حوش آن منطقه که از کمک به فلسطین خودداری می‌کنند باید تبعاتِ خطرناکِ اشتباه امروز خود را درک کنند».

حضرت آیت‌الله

		” در مسئله غزه به ویژه از جوانان مؤمن و پرشوری که با حضور در فرودگاهها و مناطق دیگر، خواهان رفتن به غزه شدند تشکر می‌کنم اما باید توجه کرد در این عرصه دست ما بسته است.... “

خامنه‌ای بیداری ملتها و حضور آنان در صحنه را عامل مهمی‌برای تقویت مقاومت فلسطینی‌ها خواندند و با قدردانی از عزم و بیداری ملت بزرگ و هوشیار ایران در حمایت از مردم غزه افزودند: «در مسئله غزه به ویژه از جوانان مؤمن و پرشوری که با حضور در فرودگاهها و مناطق دیگر، خواهان رفتن به غزه شدند تشکر می‌کنم اما باید توجه کرد در این عرصه دست ما بسته است».

ایشان جوانان امروز را مانند جوانان نسل اول انقلاب، پرشور و در «خط اسلام و انقلاب و امام حسین (ع)» خواندند و افزودند: «به هرحال همه بدانند جمهوری اسلامی همان‌گونه که تاکنون از هیچ کمکی به مردم مظلوم فلسطین دریغ نکرده از این پس نیز هرکاری لازم باشد در این زمینه انجام خواهد داد».

رهبر انقلاب اسلامی، تلاش برخی دولت‌های اسلامی را برای حمایت از مردم غزه خوب اما ناکافی دانستند و خاطرنشان کردند: «باید با ادامه فشارهای سیاسی و مردمی، دشمن را وادار به عقب نشینی کرد». 

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، فاجعه غزه را رسوا کننده مدعیان دفاع از حقوق بشر برشمردند و خاطرنشان کردند: «کودکان بی پناه و زنان مظلوم غزه هر روز مثل برگ خزان روی زمین می‌ریزند اما هیچ صدایی از سازمان ملل، دیگر سازمانهای مدعی حقوق بشر و دولتهای غربی از جمله دولتهای اروپایی بلند نمی‌شود و این واقعیت تلخ، نشان دهنده دروغگویی، ریا و فریب کاری سازمانها و دولتهای مدعی دفاع از حقوق بشر است».
 
حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، با ابراز تأسف عمیق از حمله برخی روشنفکران، مطبوعات و دستگاههای خبری دنیای اسلام به دولت قانونی فلسطین و توجیه جنایات صهیونیستها،

		” حتی اگر دشمن، خدای ناکرده یکایک مبارزان حماس و مجاهدان فلسطینی را که با عزم و اراده قاطعانه در حال مقاومت هستند از پای درآوَرَد، مسئله فلسطین با این فاجعه آفرینی‌ها از بین نمی‌رود .... “

افزودند: «این افراد حتماً در پیشگاه خدا، پاسخ‌گوی همراهی با جنایتکاران خواهند بود اما خوشبختانه در ایران اسلامی، همراهی قاطع ملت و دولت به حمایت تحسین برانگیز از مظلومان فلسطینی منجر شده است». 

رهبر انقلاب اسلامی پیروزی حق بر باطل را نتیجه نهایی حوادث جاری در غزه دانستند و تأکید کردند: «حتی اگر دشمن، خدای ناکرده یکایک مبارزان حماس و مجاهدان فلسطینی را که با عزم و اراده قاطعانه در حال مقاومت هستند از پای درآوَرَد، مسئله فلسطین با این فاجعه آفرینی‌ها از بین نمی‌رود و بدون شک فلسطین با تکیه بر تجربیات، بسیار بسیار قوی تر از گذشته، در مقابل دشمن قامت برمی‌افرازد و سرانجام بر آن پیروز خواهد شد». 

ایشان ادامه حضور قاطعانه مردم بصیر و آگاه ایران را در صحنه دفاع از مظلوم ضروری خواندند و افزودند: «پایداری این ملت بزرگ، بر مواضع ظلم ستیزانه خود رضایت الهی و خرسندی امام و شهدا را در بر دارد و انشاءالله در پرتو پشتیبانی ملتها و ادامه مجاهدتها، همه ملتهای مسلمان پیروزی را در آینده‌هایی نه چندان دور جشن خواهند گرفت».
 
رهبر انقلاب اسلامی در آغاز این دیدار، قیام مردم قم در 19 دی 1356 را، نشان دهنده درک صحیح ابعاد پنهان توطئه رژیم پهلوی از اهانت به امام خمینی (ره) دانستند و افزودند: «بیداری، آگاهی، هوشیاری و اقدام شجاعانه و به موقع، درس بزرگ عاشورای حسینی است که در قیام مردم قم، انقلاب کبیر اسلامی و پایداری امام و ملت در مقابل هجوم همه جانبه صدام و جبهه جهانی استکبار در 8 سال جنگ تحمیلی، تجلی یافت و نشان داد ملت عزیز و مقتدر ایران حاضر است برای تحقق اهداف اسلامی و انقلابی خود، هر بهایی را که لازم است پرداخت کند که این نشان دهنده پیروی مردم مؤمن این سرزمین از اباعبدالله الحسین (ع) به شمار می‌رود». 

---

پیام رهبر معظم انقلاب درباره مصیبت هولناک قتل عام مردم مظلوم غزه

حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی درباره مصیبت هولناک قتل عام مردم مظلوم غزه به دست صهیونیستهای جنایتکار، ضمن محکوم کردن شدید همدستی ننگین دولت جنایتکار بوش با صهیونیستها، سکوت و بی اعتنایی سازمانهای جهانی و برخی دولتهای عربی را زمینه ساز این جنایات خواندند و با اعلام روز دوشنبه (فردا) به عنوان عزای عمومی همه مجاهدان فلسطینی، ملتهای مسلمان و آزادیخواه، علما، روشنفکران و رسانه های جهان اسلام را به ادای مسئولیت بسیار سنگین خود در مقابله با جنایات صهیونیزم خونخوار فراخواندند.
متن پیام به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
جنایت هولناك رژیم صهیونیستی در غزه و قتل‌عام صدها مرد و زن و كودك مظلوم، بار دیگر چهره‌ی خونخوار گرگهای صهیونیست را از پشت پرده‌ی تزویرِ سالهای اخیر بیرون آورد و خطر حضور این كافر حربی را در قلب سرزمینهای اُمت اسلام، به غافلان و مسامحه‌كاران گوشزد كرد. مصیبت این حادثه‌ی هولناك برای هر مسلمان بلكه برای هر انسان با وِجدان و با شرف در هر نقطه‌ی جهان بسی گران و كوبنده است، ولی مصیبت بزرگتر سكوت تشویق‌آمیز برخی دولتهای عربی و مدّعی مسلمانی است. چه مصیبتی از این بالاتر كه دولتهای مسلمان كه باید در برابر رژیم غاصب و كافر و محارب، از مردم مظلوم غزه حمایت میكردند، رفتاری پیشه كنند كه مقامات جنایتكار صهیونیست، گستاخانه آنها را هماهنگ و موافق با این فاجعه‌آفرینیِ بزرگ معرفی كنند؟
سران این كشورها چه جوابی در برابر رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله خواهند داشت؟ چه جوابی به ملتهای خود كه یقیناً عزادار این فاجعه‌اند خواهند داد؟ به یقین امروز دل مردم مصر و اردن و سایر كشورهای اسلامی از این كشتار، پس از آن محاصره‌ی طولانی غذائی و داروئی لبالب از خون است.
دولت جنایتكار بوش در واپسین روزهای حكمرانی ننگین خود با همدستی در این جنایت بزرگ، رژیم آمریكا را بیش از پیش روسیاه كرد و پرونده‌ی جرائم خود را به عنوان جنایتكار جنگی قطورتر ساخت. دولتهای اروپائی با بی‌تفاوتی و شاید همراهی خود در این فاجعه‌ی بزرگ،‌ یكبار دیگر دروغ بودن ادعاهای طرفداری از حقوق بشر را ثابت كردند و شركت خود در جبهه‌ی ضدیت با اسلام و مسلمین را نشان دادند. اكنون سئوال من از علماء و روحانیون جهان عرب و رؤسای ازهر مصر این است كه آیا هنگام آن نرسیده است كه برای اسلام و مسلمین احساس خطر كنید؟ آیا هنگام آن نرسیده است كه به واجب نهی از منكر و كلمةُ حقٍ عندَ امامٍ جائر عمل كنید؟
آیا عرصه‌ی دیگری عریان‌تر از آنچه در غزه و فلسطین در جریان است در همدستی كُفار حربی با منافقان امّت برای سركوب مسلمانان لازم است، تا شما احساس تكلیف كنید؟
سئوال من از رسانه‌ها و روشنفكران جهان اسلام و بویژه جهان عرب آن است كه تا چه هنگام به مسئولیت رسانه‌ئی و روشنفكری خود بی‌تفاوت خواهید ماند؟ آیا سازمانهای حقوق بشرِ رسوای غرب و شورای باصطلاح امنیت سازمان ملل بیش از این هم ممكن است رسوا شوند؟
همه‌ی مجاهدان فلسطین و همه‌ی مؤمنان دنیای اسلام به هر نحو ممكن موظف به دفاع از زنان و كودكان و مردم بی‌دفاع غزه‌اند و هر كس در این دفاع‌ مشروع و مقدس كشته شود شهید است و امید آن خواهد داشت كه در صف شهدای بدر و اُحد در محضر رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله‌ محشور شود.
سازمان كنفرانس اسلامی باید در این شرائط حساس به وظیفه‌ی تاریخی خود عمل كند و جبهه‌ی یكپارچه‌ئی به دور از ملاحظه‌كاری و انفعال، در برابر رژیم صهیونیستی تشكیل دهد. باید رژیم صهیونیستی به وسیله‌ی دولتهای مسلمان مجازات شود. سران آن رژیم غاصب باید به جرم این جنایت و نیز محاصره‌ی طولانی مدّت، شخصاً محاكمه و مجازات شوند.
ملّتهای مسلمان میتوانند با عزّم راسخ خود این مطالبات را تحقّق بخشند و وظیفه‌ی سیاستمداران و علما و روشنفكران در این بُرهه بسی سنگین‌تر از دیگران است.
اینجانب به مناسبت فاجعه‌ی غزه روز دوشنبه را عزای عمومی اعلام میكنم و مسئولان كشور را به ادای وظائف خود در این حادثه‌ی غم‌انگیز فرا میخوانم.
وَ سَیعلَمُ ‌الذین ظَلَموا اَیّ مُنقلبٍ یَنقلبون.
سيّدعلي‌ خامنه‌اي
8/دی/1387
29/ذی‌الحجة‌الحرام/1429

---

---

 فاجعه انسانی در نوار غزه و سکوت جهانی

اینروزها اوضاع اقتصادی امنیتی و معیشتی در نوار غزه به شدت بحرانی و خطرناک است و نزدیک به دو میلیون نفر انسان بیگناه فقط بدلیل دفاع از حقوق مشروع خود به معنای کلمه با یک فاجعه انسانی روبرو هستند. محاصره نوار غزه و تشدید تحریم های اقتصادی علیه ساکنان آن که طی پنج ماه گذشته توسط رژیم صهیونیستی به اجرا گذاشته شده است زندگی را در این منطقه غیرقابل تحمل نموده و اخبار و آمارهایی که اخیرا از جانب صلیب سرخ جهانی و نمایندگیهای سازمان ملل متحد از غزه منتشر شده حکایت از آن دارد که وخامت شرایط زیستی و امنیتی فلسطینی ها بویژه وضعیت بهداشت و معاش آنان نگران کننده و یک فاجعه انسانی تمام عیار در انتظار فلسطینی های ساکن در نوار غزه است .
این در شرایطی است که غربی ها و برخی کشورهای عربی منطقه در همراهی با طرح آمریکا ـ اسرائیل برای نابودی مقاومت فلسطین (حماس ـ جهاد اسلامی ) طی پنج ماه گذشته چشمان خود را برروی آنچه در نوار غزه در شرف تکوین است بسته اند و در مقابل دستان رژیم صهیونیستی را برای بمباران پیاپی شهرهای نوار غزه و دستگیریهای گسترده فلسطینی ها باز گذاشته اند.
تازه ترین گزارش ها حاکی است رژیم صهیونیستی به بستن گذرگاه های بازرگانی و تشدید تحریم ها و محاصره ظالمانه علیه نوار غزه از پنج ماه قبل تاکنون همچنان ادامه می دهد. این تحریم ها و محاصره تاثیری بسیار منفی بر همه بخش های اقتصادی اجتماعی انسانی و بهداشتی نوار غزه گذاشته است به طوری که همه بخش های اقتصادی آن به طور کلی ویران شده است . آمارهای بین المللی و داخلی حاکی از آن است که بر اثر بسته ماندن گذرگاه های بین المللی حجم زیان های نوار غزه روزانه یک میلیون دلار بوده است . این در شرایطی است که در ابعاد انسانی آن طی این مدت دهها نفر از فلسطینی ها نیز جان خود را از دست داده اند. میزان خسارت های وارده بر بخش های مهم اقتصادی به شرح زیر است :
● توقف پروژه های ساختمانی و زیرساخت ها
همه طرح ها و پروژه های ساخت و ساز و توسعه که توسط سازمان کاریابی و حمایت از پناهندگان فلسطینی « آنروا » اجرا می شد و منبع درآمد بیش از ۱۲۱ هزار نفر و یکی از بخش های حیاتی و مهم برای انواع شغل ها در نوار غزه به شمار می آمد به دلیل محاصره و بسته ماندن گذرگاه متوقف شده است و بودجه اختصاص یافته به طرح های متوقف شده ۹۳ میلیون دلار تخمین زده شده است . هم اکنون همه طرح های عمرانی و تاسیساتی خصوصی و عمومی و پروژه های زیر ساختی در نتیجه فقدان مواد اولیه از قبیل آهن ـ سیمان و ... متوقف شده اند . یکی از طرح های متوقف شده طرح توسعه خیابان « صلاح الدین » با بودجه نزدیک به ۱۸ میلیون دلار است . همچنین کار طرح توسعه خیابان النصر یکی از خیابان های اصلی بازرگانی در نوار غزه نیز متوقف شد.
روی هم رفته بودجه همه طرح های عمرانی که درنوارغزه متوقف شده اند از جمله طرح های آنروا و برنامه توسعه سازمان ملل ۱۶۰ میلیون دلار است . و در نتیجه تشدید محاصره تحریم ها تقریبا همه کارخانجات تولید سیمان بلوک بتون کاشی سنگ گرانیت لوله های فاضلاب و غیره تعطیل شده اند.
صنعت خیاطی نیز از محاصره تحمیلی در امان نماند. بسته ماندن گذرگاه ها زیان سنگینی بالغ بر ده میلیون دلار به صاحبان کارگاه های خیاطی وارد کرد و این هزینه معادل یک میلیون دست لباس است که برای فصل تابستان آماده صادرات به بازارهای « اسرائیل » بود . شایان ذکر است که در ۶۰۰ کارگاه خیاطی نزدیک به ۲۵ هزار کارگر فعالیت می کردند که هم اکنون همگی بیکار شده اند . ۹۰ درصد تولیدات کارگاه های خیاطی برای بازارهای رژیم صهیونیستی و ۱۰ درصد برای بازارهای داخلی بودند . همچنین تولیدات البسه برای بازار داخلی به علت نبود پارچه متوقف شد. حجم زیان های وارده در این صنعت در طول مدت یاد شده به بیش از بیست میلیون دلار رسید.
همچنین بخش تولید لوازم خانگی به عنوان یکی از بخش های حیاتی جامعه به طور کلی ویران گشت و میزان تولید آن به دلیل نبود مواد اولیه به میزان ۹۰ درصد کاهش یافت . همین مساله باعث شد تا شش هزار کارگر در این بخش بیکار شوند . میزان خسارت های وارده این بخش در طول این مدت بالغ بر ۱۲ میلیون دلار ذکر شده است .
● صنایع و گردشگری
بسته ماندن گذرگاه ها همچنین باعث وارد آمدن آسیب جدی به بخش صنایع فلزی و معدنی شده است . بیش از ۹۵ درصد کارخانجات در این بخش بسته شدند و بیش از ۷۰۰۰ کارگر بخش صنایع معدنی وفلزی بیکاری شدند . این بخش نیز به علت عدم فراهم شدن مواد خام لازم در معرض توقف کامل قرار گرفتند. این در حالی است که طی سال های گذشته بر اثر ادامه حملات هوایی و زمینی نظامیان صهیونیست صدها کارخانه و کارگاه به طور کامل ویران گشته اند.
بخش گردشگری به علت بسته ماندن گذرگاه ها به طور کامل فلج شده است . ۳۹ شرکت جهانگردی و سیاحتی به همین علت و نیز عدم آزادی مسافرت ها به ویژه سفر به حج و عمره با بحران ومشکلات جدی رو به رو شده اند و به تبع آن هتل داران و سالن های غذاخوری زیان های سنگینی دیده اند و فعالیت آنها به صفر رسیده است .
یکی از هتل های غزه موسوم به « موفبک » با ۲۵۰ سوئیت با هزینه ای بالغ بر ۳۵ میلیون دلار تاسیس شد و قرار بود که در سال ۱۳۸۵ افتتاح شود اما افتتاح آن به علت بسته ماندن گذرگاه ها به تعویق افتاد.
محصولات کارخانجات تولید مواد غذایی در نوار غزه از زمان بسته شدن گذرگاه ها به میزان چشمگیری کاهش یافته است . در این راستا سه کارخانه تولید نوشابه های گازی که در آن بیش از ۹۰۰ نفر کار می کردند کاملا از ادامه فعالیت باز ایستاده اند . رژیم صهیونیستی که ماده اصلی تولید این نوشابه ها است می شود و روی هم رفته این بخش بر اثر تداوم بسته ماندن گذرگاه ها سه CO ۲ مانع از ورود گاز میلیون دلار خسارت دیده است .
‌● بخش کشاورزی
ادامه بسته ماندن گذرگاه ها بخش کشاورزی را نیز مانند سایر بخش ها در معرض نابودی قرار داده است و در صورتی که کشاورزان نتوانند محصولات شان را صادر کنند به شدت زیان خواهند دید . ۸۰ درصد محصولات کشاورزی به علت عدم اجازه واردات داروهای زراعتی و کودهای شیمیایی و آفت کش ها در معرض نابودی قرار گرفته اند وهمچنین ۴۰ ۰۰۰ کارگر در این بخش بیکار شده اند.
پیش بینی می شود که حجم زیان های وارده به اراضی زیر کشت توت فرنگی نزدیک به ده میلیون دلار برسد . همچنین ۴۵۰۰ نفر در این بخش مشغول فعالیت هستند که با وارد آمدن یک چنین زیان هایی بیکار خواهند شد. گل کاران و بیش از هزار کارگر این بخش نیز تاکنون ۴ میلیون دلار خسارت دیده اند .
گفتنی است صادرات بیش از ۲۵ تن سیب زمینی و انواع سبزیجات به بازارهای رژیم صهیونیستی و کشورهای عربی در نتیجه ادامه محاصره متوقف شده است و برای جلوگیری از فاسد شدن این محصولات آنها را در بازارهای داخلی به قیمت بسیار ارزان توزیع شدند. در این میان باغداران و کشت کاران انجیر هندی به علت ناتوانی در صادرات محصولات شان و به دلیل فروش ارزان این محصولات در داخل متحمل زیان شدیدی گشته اند. گفتنی است که انجیر هندی یکی از اصلی ترین میوه های منطقه المواصی واقع در خان یونس محسوب می شود.
● منطقه صنعتی غزه
بسته ماندن گذرگاه های بازرگانی مهمترین طرح های سرمایه گذاری در نوار غزه یعنی « منطقه صنعتی غزه » را با خسارت های سنگینی مواجه کرده است . این منطقه از سال ۱۹۹۹ م فعالیت خود را آغاز کرد و در آن ۴۵ کارخانه فعالیت می کردند که هم اکنون هم آنان بسته شده اند. همچنین بسیاری از کارخانه داران هم اکنون برای این که مشتری های خود را از دست ندهند و ورشکسته نشوند فعالیت های خود را در خارج آغاز کرده اند.
گفتنی است که کل بودجه هزینه شده برای منطقه صنعتی غزه نزدیک به ۳۰ میلیون دلار است که نخستین فاز آن با ۱۸ میلیون دلار اجرا شده است . پیش بینی می شد که در این طرح ۲۵ هزار کارگر فعالیت کنند . اما طی شش ماه گذشته تعداد کارگران آن به ۳۰۰ نفر رسید.
● سرمایه گذاری و بانک ها
بر اثر ادامه محاصره و بسته ماندن گذرگاه ها بخش سرمایه گذاری در فلسطین به طور کل و در استان های غزه به طور خاص آسیب دیدند. تخریب این بخش از مهمترین اهداف سیاسی رژیم صهیونیستی به شمار می آید و می توان گفت که زیان های بخش سرمایه گذاری بیش از همه به اقتصاد فلسطین آسیب رساند. این زیان ها در موارد زیر خلاصه می شود :
فرار سرمایه های داخلی به کشورهای مجاور
فرار بسیاری از شرکت های خارجی فعال در عرصه سرمایه گذاری در فلسطین
توقف سرمایه گذاری های خارجی و فلسطینی و عربی
توقف فعالیت ها در بخش توسعه مناطق آزاد صنعتی و بسیاری از طرح های سرمایه گذاری
از بین رفتن زمینه صادرات کالاهای فلسطینی در جهان به طوری که سال ها زمان نیاز است تا اوضاع مانند سابق شود.
عملکرد بانک های فلسطین در استان های غزه در نتیجه بسته ماندن گذرگاه ها به میزان بالایی کاهش یافت . مشکلات بانک ها در پی قطع تعامل و همکاری بانک های صهیونیستی با بانک های فلسطینی افزایش یافت . اغلب بانک های استان غزه نقدینگی ارزی ندارند و به علت بدهی در معرض تعطیلی قرار گرفته اند.
بخش ترانزیت کالا هم به علت ادامه محاصره و بسته ماندن گذرگاه ها آسیب جدی دیده است . از آغاز انتفاضه الاقصی تاکنون از ورود ۴۵۰ کامیون باربری به اسرائیل برای انتقال کالا و محصولات به نوار غزه جلوگیری شده است و این مساله زیان های سنگینی را به بخش حمل و نقل در نوار غزه وارد آورده است . همچنین بسته شدن گذرگاههای تجاری به مدت ۱۵۰ روز منجر به تعطیلی ۹۰ درصد فعالیت های ترانزیتی شده است . در تاریخ اوایل مهرماه سالجاری که گذرگاه مرزی « صوفا » مسدود شد تنها گذرگاه « کرم شالوم » به واردات کالا اختصاص داده شده و تعداد کامیون های باربری روزانه به ۳۰ دستگاه کاهش یافت که بر اثر آن ۴۵۰ راننده و بیش از هزار کارگر تخلیه و بارگیری بیکار شدند.
● بیکاری ـ گرانی
به طور کلی نرخ فقر و بیکاری در اراضی فلسطین به ویژه از آغاز انتفاضه الاقصی تاکنون به طور چشمگیری افزایش یافته است . نظامیان صهیونیست با اعمال سیاست محاصره و بستن گذرگاه های مرزی مانع از رفتن بیش از ۱۲۰ هزار کارگر به اراضی اشغالی سال ۴۸ شده اند و بدین ترتیب نوار غزه منبع درآمد مهمی را از دست داده است . به رغم اوضاع بسیار سخت اقتصادی و معیشیتی نوار غزه شمار کارگران این منطقه پیش از محاصره ۲۱۵ هزار نفر بود و در پی محاصره از پنج ماه پیش تاکنون این تعداد به صفر رسیده است . براساس آخرین آمارها نرخ بیکاری در نوار غزه ۸۰ درصد و نرخ فقر ۹۰ درصد است و اغلب ساکنان این منطقه متکی به کمک های انسانی سازمان « آنروا » و « فائو » و جمعیتهای خیریه هستند.
اوضاع سخت سیاسی و اقتصادی و معیشتی نوار غزه بر همه موسسات از جمله موسسات آموزشی تاثیر منفی گذاشته است به طوری که بسیاری از خانواده های فلسطینی نمی توانند هزینه تحصیل و مستلزمات آن از جمله کیف و کفش و لباس فرزندان خود را تامین کنند. این مساله دانش آموزان را با یاس و ناامیدی مواجه کرده است .
در همین ارتباط مصرف کنندگان در نوار غزه به علت کمبود شدید کالاهای مورد نیاز در بازار و احتکار برخی از کالاهای اساسی از گرانی شدید در مضیقه هستند . گرانی از۳۰ درصد به ۱۰۰۰ درصد رسیده است . قیمت برخی از کالاها عبارتند از :
ـ یک کیلو گوشت قرمز ۱۲ دلار
ـ یک کیلو مرغ ۳ دلار
ـ یک پاکت سیگار ۴ الی ۸ دلار
ـ یک لیتر بنزین ۱ ۵ دلار
ـ یک لیتر سولار ۱ ۲ دلار
ـ یک گونی (۴۰ کیلویی ) آرد ۴۰ دلار
ـ کپسول خالی گاز ۷۰ دلار
ـ پرکردن کپسول گاز ۱۳ دلار
ـ یک گالن (۲۰ کیلویی ) روغن زیتون ۱۴۰ دلار
ـ یک گالن (۳ ۶ لیتری ) بتونه آهنی برای خودرو ۸۰ دلار
ـ یک گالن (۱۶ لیتری ) تینر ۱۰۰ دلار
ـ یک گالن (۱۸ لیتری ) چسب چوب ۱۰۰ دلار
سوالی که مطرح میشود این است که چگونه یک مصرف کننده می تواند در سایه این گرانی و کمبود شدید کالاهای مورد نیاز و ادامه بسته ماندن گذرگاه ها نیازهای روزانه خود را تامین کند
● آمار قربانیان ایست های بازرسی
شهادت ۶۲ مرد و زن بیمار در ایست های بازرسی به خاطر ممانعت از سفر
جلوگیری از ادامه درمان ۹۰۰ بیمار که هر ماه نیاز به سفر خارجی دارند .
ممانعت از سفر ۶۵۷ بیمار که به درمان فوری نیازمندند و هرگونه تاخیر در درمان زندگی آنان را به خطر می اندازد . ۴۵ درصد بیمارانی که با انتقال آنان به خارج ممانعت شده مبتلا به بیماری های چشم استخوان ستون فقرات سرطان خون هستند.
در نوار غزه ۴۵۰ بیمار سرطانی وجود دارد که ۳۵ درصد آنان کودک و ۲۶ درصد زن هستند . به بیماران سرطانی اجازه سفر به خارج برای درمان یا تکمیل دوره درمان یا عمل جراحی و همچنین اجازه ورود داروهای ویژه این بیماری داده نمی شود و بیماران سرطانی هم اکنون در معرض مرگ قرار دارند.
در نوار غزه ۴۰۰ بیمار کیلوی و دیالیزی وجود دارد . این بیماران در هفته سه بار نیاز به دیالیز دارند اما به علت ادامه محاصره و از کار افتادگی دستگاه های دیالیز و جلوگیری از ورود قطعات یدکی این دستگاه ها این دسته از بیماران با خطر حتمی مرگ مواجه اند.
۴۰۰ الی ۴۵۰ بیمار قلبی از کمبود داروی کافی و خرابی تجهیزات پزشکی بخش های مختلف قلب رنج می برند .
وزارت بهداشت جمعا ۶۹ دستگاه دیالیز در اختیار دارد که در چهار بیمارستان وزیر شده اند . از این تعداد ۲۰ دستگاه به خاطر جلوگیری از ورود قطعات یدکی از کار افتاده اند و تاریخ مصرف ۳ دستگاه نیز گذشته است و در هر لحظه ممکن است که خراب شوند .
● نمودار محاصره وزارت بهداشت فلسطین
کمبود ضروریات بیمارستان های اصلی
آمار فوق نشان دهنده توطئه رژیم صهیونیستی برای نابودی بخش بهداشت و درمان فلسطین و هدف از آن تضعیف اراده ملت و چشم پوشی آن از اصول و آرمان های ملی است .
براساس آخرین آمارها نرخ بیکاری در نوار غزه ۸۰ درصد و نرخ فقر ۹۰ درصد است و اغلب ساکنان این منطقه متکی به کمک های انسانی سازمان « آنروا » و « فائو » و جمعیتهای خیریه هستند
اوضاع سخت سیاسی و اقتصادی و معیشتی نوار غزه بر همه موسسات از جمله موسسات آموزشی تاثیر منفی گذاشته است به طوری که بسیاری از خانواده های فلسطینی نمی توانند هزینه تحصیل و مستلزمات آن از جمله کیف و کفش و لباس فرزندان خود را تامین کنند. این مساله دانش آموزان را با یاس و ناامیدی مواجه کرده است
غربی ها و برخی کشورهای عربی منطقه در همراهی با طرح آمریکا ـ اسرائیل برای نابودی مقاومت فلسطین (حماس ـ جهاد اسلامی ) طی پنج ماه گذشته چشمان خود را برروی آنچه در نوار غزه در شرف تکوین است بسته اند و در مقابل دستان رژیم صهیونیستی را برای بمباران پیاپی شهرهای نوار غزه و دستگیریهای گسترده فلسطینی ها باز گذاشته اند
آمارهایی که اخیرا از جانب صلیب سرخ جهانی و نمایندگیهای سازمان ملل متحد از غزه منتشر شده حکایت از آن دارد که وخامت شرایط زیستی و امنیتی فلسطینی ها بویژه وضعیت بهداشت و معاش آنان نگران کننده و یک فاجعه انسانی تمام عیار در انتظار فلسطینی های ساکن در نوار غزه است

---

فلسطین فلسطین سرزمینی عربی و اسلامی است، که در قدیم کنعان نام داشت، حدود 27024 کیلومتر مربع مساحت دارد که دریای مدیترانه در غرب، لبنان در شمال، سوریه و رود اردن در شرق و دریای سرخ و شبه جزیره سینا در جنوب و جنوب غربی آن قرار دارد. فلسطین سرزمینی حاصلخیز و دارای آب و هوای معتدل است. این منطقه محل ظهور پیامبران بزرگی چون عیسی (ع)، موسی (ع) ومحل عبور و زندگانی حضرت ابراهیم (ع) بوده است. این سرزمین از نظر موقعیت سوق الجیشی بسیار حساس و پراهمیت است به مثابه پلی است که کشورهای عربی، اسلامی آسیا را به آفریقا متصل می‌کند. این موقعیت ویژه جغرافیایی فلسطین را در طول تاریخ گذرگاه و نقطه تمرکز بسیاری از کشورها و تمدنهای پیاپی تبدیل کرده بود تا اینکه همراه با سایر سرزمینهای عربی، به کشوری با هویتی اسلامی و عربی تبدیل شد. شهر اورشلیم با بیت المقدس قدیم بر فراز یک تپه بنا گردیده و از مکان‌های مهم فلسطین است. کوه صهیون و کوه زیتون از شرق و غرب آن را احاطه کرده اند. کنعانیان نخستین اقوامی بودند که از شبه جزیره عربستان به فلسطین آمدند و در این سرزمین سکونت گزیدند. آنان در فلسطین با آموریان و فلسطینیان در هم آمیختند و از سال 2500 ق.م فرمانروایی ایجاد کردند که 15 قرن ادامه داشت. تاریخ فلسطین با نام انبیا آغاز می‌شود. نام حضرت یعقوب، اسرائیل بود. بنی‌اسرائیل فرزندان یعقوب بودند و حدود سیزده قرن قبل از میلاد اقتدار داشتند. در هنگام حکومت فرعون بر مصر و پیش از ظهور موسی (ع) جمعیت اسرائیلیان زیاد شد. 430 سال پس از ورود یعقوب به مصر، حضرت موسی (ع) قوم بنی اسرائیل را از سرزمین مصر به مقصد سرزمین موعود، به حرکت درآورد. پیمودن این مسافت چهل سال طول کشید. حضرت موسی در این دوران طولانی از هدایت قوم فروگذار نکرد اما بنی اسرائیل بارها دست به طغیان و تجاوز زدند. پس از حضرت موسی (ع)، یوشع جانشین وی شد و بنی اسرائیل را از اردن عبور داد تا اینکه این قوم به شهرهای جدید رسیدند و دست به غارت و کشتار اهالی زدند. اما قوم فلسطین در مقابل آنان مقاومت کرد و سرانجام بنی اسرائیل را مغلوب ساخت. لیکن پس از جنگهای فراوان، مجدداً بنی اسرائیل قدرت گرفتند و بر شهرها مسلط شدند. در حدود 1000 ق.م حضرت داوود توانست اورشلیم را از دست فلسطینیان خارج کند و بیت المقدس یا خانه خدا را در آنجا بنا کند. این بنا توسط حضرت سلیمان تکمیل شد. سلیمان، چهل سال سلطنت کرد و آرامش را به قدس بازگرداند اما پس از او، دوباره ظلم و غارت بنی اسرائیل آغاز شد. حدود 730 ق.م شالمانصر (شلمنصر) به اسرائیل تاخت و عده ای از آنان را اسیر کرد و به جای آنها بابلیان را اسکان داد. در سال 586 ق.م در زمان بخت النصر، کشور یهود مورد حمله آشوریان قرار گرفت که منجر به انحطاط و اسارت بنی اسرائیل شد. سرانجام کوروش پادشاه ایران، بابل را تسخیر کرد و یهودیان را آزاد ساخت و به فلسطین و اورشلیم بازگرداند. آسایش اورشلیم تا پایان سلطنت داریوش سوم ادامه داشت تا اینکه اسکندر مقدونی، در حدود 323 ق.م به ایران، مصر، سوریه، فنقیه و فلسطین حمله کرد و ویرانی و قتل و غارت فراوانی به بار آورد. پس از اسکندر، جانشینان او بر فلسطین مسلط شدند. از سال 63ق.م دوره تسلط رومیان آغاز شد که پس از جنگهای فراوان، به ارمنستان و قسمتی از آسیا و آفریقا، سپس سوریه و فلسطین حمله بردند. دوازده هزار یهودی را کشتند و دیوارهای شهر را ویران ساختند. در چنان شرایطی، ظهور مسیح امید و آرزوی یهودیان بود تا آنان را نجات بخشد. اما روحانیون یهود به او حسادت میورزیدند و می خواستند او را از میان بردارند و سرانجام به فتوای شورای یهود و جوسازی های آنان، حضرت عیسی (ع) توسط حکمران رومی سرزمین یهودا به اعدام محکوم و مصلوب شد. در سال 70 م تیتوس فرزند امپراتور روم با هشتاد هزار سرباز، اورشلیم را محاصره کرد و پس از چند ماه مقاومت یهودیان، سرانجام رومیان فاتح شدند و قوم یهود دوباره آواره گشت. در زمان خسرو دوم پادشاه ساسانی، میان امپراطوری ایران، روم را شکست داده و با راهنمایی یهودیانی که با ایران همکاری می کردند اورشلیم‌ (فلسطین) را فتح کردند. اما پس از مرگ خسرو پرویز، این سرزمین دو باره به دست مسیحیان افتاد. در زمان خلیفه اول مسلمین (ابوبکر)، او سپاهی را روانه سوریه و فلسطین کرد که با درگذشت او، در زمان خلیفه دوم، عمر، سوریه و بیت المقدس به دست مسلمین افتاد و رومیان در آنجا شکست خوردند. اهالی شهر مقاومت زیادی کردند اما طولانی شدن محاصره و مشکل غذا آنان را مجبور به تسلیم کرد و قرارداد صلح منعقد شد. و از آن سال یعنی 15 ه فلسطین در دست مسلمانان بود. از سال 1095م. با تهاجم اروپائیان علیه مسلمانان جنگهای صلیبی آغاز شد که حدود دو قرن ادامه یافت. اگر چه این جنگ علتهای گوناگونی داشت اما مورخان یکی از علل آنرا، مساله فلسطین و شهر بیت المقدس و خراجگزار بودن مسیحیان این شهر برای مسلمانان ذکر می کنند. صلیبیون پس از نبردی سخت و محاصره طولانی بیت المقدس، وارد شهر شده و دست به قتل عام زدند و همه چیز را به عنوان غنیمت، غارت کردند. بدین سان مسیحیان 90 سال بر فلسطین حکومت کردند. در مراحل پایانی جنگ دوم صلیبی (1149-1147م) مطابق با 544-542 ه صلاح الدین ایوبی صلیبیون را تار و مار کرد و بیت المقدس را باز پس گرفت و آنها را از سوریه و مصر و سایر مناطق بیرون راند. پس از هفتمین جنگ صلیبی و مرگ آخرین پادشاه سلسله ایوبی، ممالیک حدود سه قرن زمام امور را در دست گرفته و بیت المقدس را نیز در اختیار داشتند و با سپاه مغول جنگیدند و آنها را شکست دادند و بازماندگان صلیبی ها را در عکا نابود ساختند. از سوی دیگر سلسله عثمانی با جنگهای طولانی و فتوحات عثمانی غازی در نبرد با مغولان و یونانیان، پایه گذاری شد. در زمان سلطان محمد فاتح در سال 1453م. شهر قسطنطنیه که مهمترین مرکز اقتدار صلیبیون و پایتخت روم شرقی بود فتح شد و به مدت 500 سال به پایتخت امپراطوری عثمانی تبدیل گردید. اواخر قرن نوزدهم شورشهایی در فلسطین به وجود آمد. انگلستان در این سالها مدافع عثمانی بود، ناگهان تغییر روش داد و در برابر عثمانی قرار گرفت و از شورشیان حمایت کرد. از جمله «حسین، امیر مکه» را که نماینده عثمانی در حجاز و مردی جاه طلب بود تحریک کرد با حمایت انگلیس از عثمانی جدا شود. در چنین شرایطی عده ای از یهودیان، اندیشه ملت واحد یهود را مطرح کردند و برای تشکیل کشوری مستقل دست به اقداماتی زدند که کار آنها مورد تشویق و حمایت دولت انگلیس قرار گرفت. این عده با گرفتن کمکهای مالی از یهودیان ثروتمند، برای پیشبرد مقاصد خود حزبی تشکیل دادند و نام صهیون را بر خود نهادند. در سال 1916 قرارداد « سایکس ـ پیکو» میان روسیه، فرانسه و انگلیس به امضا رسید تا به موجب آن سرزمینهای تجزیه شده از عثمانی را میان خویش تقسیم کنند. اما انگلیس که چندی بعد آن پیمان را مغایر با سلطه خود بر کانال سوئز دید در سال 1917 با استفاده از ضعف روسیه و انقلابی که در آن کشور به وقوع پیوست، از پیمان سرباز زد و فلسطین را تحت قیمومیت خویش در‌آورد. جنگ اسرائیل و غزه از دیدگاه رسانه فلسطین:حقیقت در برابر دروغ مکرر شنیدین که فلسطینی ها زمین هاشون رو به یهودی ها فروختن و حالا مدعی شدن و می خواستن نفروشن و اصلن به ما چه و اصلن همه پول نفت ما داره خرچ فلسطین میشه...این مجموعه عقاید متاسفانه خیلی خیلی کم رنگ حقیقت دارند فلسطین تا پایان جنگ جهانی دوم تحت قیمومت انگلیس کنترل می شده و بعد از پیدایش نهضت صهیونیسم و اعلامیه بالفور،تحت حمایت مستقیم اشغالگران انگلیسی مهاجرت یهودی ها به فلسطین شروع شد.اما کدوم یهودی تحصیل کرده  مرفهی حاضر بود زندگی راحتش در اروپا رو رها کنه و به فلسطین جهان سومی مهاجرت کنه؟جنگ جهانی دوم و همه ماجراهایی که ما به اسم هولوکاست می شناسیم باعث تشدید ناامنی تاریخی یهودیان اروپا و فرار-تاکید می کنم فرار-اونها به فلسطین شد.با حمایت ارتش استعمارگر،یهودی ها در سال های جنگ جهانی دوم در فلسطین اسکان داده شدنداز همون موقع فلسطینی ها نهضت مقاومت داشتن و در تلاش برای حفظ حقوق خودشون بودن اما تلاششون با شکست روبرو شد.بعد از جنگ جهانی دوم،جمعیت یهودی فلسطین به حدی رسید که مدعی باشه،در یک اقدام هماهنگ،ارتش انگلیس فلسطین رو تخلیه کرد و مدعی شد در مخاصمه بین فلسطینی ها و یهودی ها مداخله نمی کنه.جالب شاید براتون باشه که ارتش بی طرف بریتانیای کبیر،تمام انبار های اسلحه اش را برای یهودی های مهاجر بر جا گذاشت.اولین هسته های ارتش اسراییل به اسم هاگانا با همین تسلیحات مجهز شدن و دست به قتل عام و کوچ اجباری مردم فلسطینی منطقه زدند.کشتار دیر یاسین توسط گروه ایرگون به رهبری مناخیم بگین،یه نمونه کوچیک از این بی رحمی هاست.هاگانا رسمن مردم فلسطین رو کشت،به اجبار کوچوند و بی خانمان کرد.هیچ فروش زمین یا ترک اختیاری محل زندگی در کار نبوده،هرگز نبوده...این مجموعه درگیری منجر به دخالت سازمان ملل و صدور قطعنامه ای شد که تشکیل دو دولت مستقل فلسطینی و یهودی رو در فلسطین خواهان بود اما یهودی ها هرگز این قطعنامه رو به رسمیت نشناختند.شاید ندونید مساحت منطقه ای که اسراییل نامیده می شه در سال ١٩۴٨ و به هنگام صدور این قطع نامه کمتر از نصف مرز های فعلی این رژیم بوده، مابقیش از کجا اومده؟از حمله به همسایگان و تصرف خاکشون.اسراییل در جنگ سوئز به همراه ارتش فرانسه و انگلیس به مصر حمله و غزه رو تصرف کرد.در جنگ شش روزه بیت المقدس شرقی،منطقه حاشیه رود اردن و بلندی های جولان رو به خاک خودش منضم کرد.شاید باز هم ندونید زمین های اشغال شده طی جنگ شش روزه به اندازه تمام مساحت اسراییل پیش از شروع جنگ بوده...این رژیم لعنتی فقط با جنگ،فقط با کشتار ایجاد شده،شکل گرفته و توسعه پیدا کرده می خواین سنگ یک مشت نژاد پرست مثلن اسراییلی رو به سینه بزنید،بزنید.می خواین چشماتون رو ببندین و گوشاتون رو روی مزخرفات یک سری رسانه یهودی تبار باز کنین،میل خودتونه...اما لطفن جعل واقعیت،جعل تاریخ و جعل حقانیت برای یهودی های ساکن سرزمین های اشغالی نفرمایید پی نوشت:برای مطالعه در مورد نقش انگلیس در تجهیز هاگانا نگاه کنید به«بازار اسلحه-آنتونی سیمپسون-انتشارات امیرکبیر»/برای بررسی چگونگی اشغال مدام بقیه سرزمین های فلسطینی نگاه کنید به«جنگ های نهانی اسراییل».برای داشتن تصویری کامل تر نگاه کنید به«مثلث سرنوشت-نوآم چامسکی»...تمام کتاب ها از منابع غربین که شایبه جانبداری از فلسطینی ها در کار نباشه .              از وبلاگ تلخ مثل عسل     را خالي نكنند و جنگ را ادامه دهند. در جنگ سفاكان صهيونيسم با مردم بي دفاع غزه همان موضوع در حال تكرار است. سانسور شديد رسانه هاي صهيونيستي و رسانه هاي مشهور جهاني كه به خواست رژيم صهيونيستي اخبار را سانسور مي كنند، تنها به اين خاطر نيست كه مردم جهان از جنايات صهيونيست ها آگاه نشوند بلكه بخش مهمي از آن به اين خاطر است كه حماس قهرمان به ميزان موفقيت هايش در ضربه زدن به ارتش پر مدعا اما از نفس افتاده رژيم صهيونيستي و نيز فشار اجتماعي و وحشتي كه در بين شهروندان صهيونيست وارد كرده، واقف نگردد و روحيه اش تقويت نشود. موشك هاي مهارنشدني حماس توانسته حدود يك ميليون آواره يعني تقريبا معادل يك پنجم جمعيت رژيم صهيونيستي را بر روي دست آنها بگذارد. مردمي كه در ابتداي تهاجم اسرائيل به غزه از تهاجم دفاع مي كردند امروزه كه گرفتار وحشت و آوارگي شده اند از ايده گذشته اشان پشيمان گشته و خواهان آتش بس هستند و اين مسئله مشكل سران رژيم صهيونيستي را دو چندان كرده است. برملا شدن محاسبات اشتباه سران رژيم صهيونيستي در حمله به غزه و مقاومت شجاعانه حماس و ساير گروه هاي مبارز فلسطيني در برابرارتش متجاوز رژيم صهيونيستي كه تاكنون حداقل 54 كشته و بيش از 210 زخمي داده، آتش اختلاف را در ميان صهيونيست ها شعله ور ساخته است. تا چند روز پيش ايهود باراك كه فرماندهي جنگ را بر عهده دارد با ادامه جنگ مخالفت داشت و اولمرت و ليوني وزيرخارجه خواهان ادامه جنگ بودند اما در وضعيت فعلي تنها ليوني از ادامه جنگ حمايت مي كند. از حالا به بعد سرنوشت جنگ را «اراده ها و مقاومت ها» تعيين مي كند. پرواضح است اراده و مقاومت نيروهاي رزمنده فلسطيني با اراده و مقاومت مردم قهرمان غزه گره خورده است اين مردم بلاكشيده و قد خم نكرده نشان داده اند كه با اراده محكم، مقاومت جانانه و حمايت از مجاهدينشان را برگزيده اند و در طرف مقابل هيچ نقطه اشتراكي ميان صهيونيست هاي ساكن، رهبران سياسي، فرماندهان نظامي و سربازان وجود ندارد. واقعيت هاي اسرائيل نشان مي دهد در مخيله همه آنها تنها يك روياي خوش در طيران است آنهم فرار از معركه جنگ غزه و پايان يافتن وحشت و اضطراب جانكاه . روزنامه صهيونيستي «هاآرتص» با شناختي كه از مجموع مسائل رژيم صهيونيستي دارد در اين باره در آخرين شماره اش نوشت: «اختلاف آراي اعضاي كابينه در رابطه با زمان خروج از غزه و آتش بس نوعي سرگرمي است كه اسرائيل در شرايط كنوني نبايد اجازه بهره مندي از آنرا به خود بدهد، زيرا تجربه هاي گذشته در لبنان و غزه نشان داده كه هر قدر چرخ هاي ماشين در غزه فرو رود نيروهاي ارتش در عمليات غرق خواهند شد و تلفات زيادي خواهند داد و بدون شك سربازان با خطرات زيادي روبه رو مي شوند و همين امر جبهه داخلي را متشنج خواهد كرد. »گروه هاي مبارز فلسطيني بايد بدانند دشمن در لبه پرتگاه قرار دارد و با اندك مقاومتي سقوط خواهد كرد، پس پيروزي در سايه مقاومت بسيار نزديك است.» ان شاءالله   نقل شده از روزنامه (صبح) ایستگاه‌های فاجعه فلسطین و فرجام آن در راهی نو در دنیایی سرشار از آزادی، ناوابستگی، صلح، عدالت و برابری گام گذاشتن حق انحصاری قدرت‌های بزرگ نیست. این جمله را بنیانگذار دولت اسراییل و نخستین نخست‌وزیر آن، دیوید بن‌گورین، بر زبان رانده است، و نیز هم او گفته است که «ما با بنیانگذاری دولت خویش بیش از هرگاه در گذشته خود شهروند جهان شده‌ایم. استقلال ملی ما شهروندی جهانی ما را بر پایه‌ای استوار بر پا داشته است.» نزدیک به شش دهه پس از بنیانگذاری دولت اسراییل اما هنوز می‌توان پرسید که چگونه و تا چه حد خواست او به واقعیت پیوسته است. واقعیت دولتی که مانند دولت‌های دیگر نبوده است. مردمی که با ایدیولوژی و برنامه سیاسی صهیونیسم، به دنبال هویتی تاریخی در قومیت یهودی خود، خواهان برابری قومی با دیگران بودند، و از تبعیض و سرکوب و کشتار فرار کرده و به فلسطین پناه می‌بردند، با سرزمینی بکر و نامسکون روبرو نبودند. فلسطین ساکنانی داشت و آنجا خاک و خانه آنها بود، و همان‌ها بودند، که با نام عرب یا فلسطینی در کنار طبیعت خشن و فرمانروایان عثمانی یا انگلیسی سرزمین فلسطین آن روزگاران، به رویارویی با نوآمدگان پرداختند، و همراه با نام اسراییل در نقشه جهانی بحرانی جهانی به نام بحران خاورمیانه نیز در سیاست جهانی نشاندند، اگر چه همواره نامی منطقه‌ای داشته است. کشور اسراییل اما بیش از آرزوهای بزرگ بن‌گورین و یاران صهیونیست او وامدار فاجعه‌ای باورنکردنی بود که نازی‌ها بر سر یهودیان آوردند. پس از جنگ جهانی دوم بود که سازمان ملل سرزمین فلسطین را تقسیم کرد و به بنیانگذاری دو دولت یهودی و عربی در فلسطین رای داد. اما سرنوشت تاریخی قوم یهود و آرزوهای نهفته از آن در دل و جان یهودیان، که ارض موعود را در فلسطین می‌دید، با آنچه که در جنگ جهانی دوم بر یهودیان اروپا رفت درهم‌آمیخت و از رای سازمان ملل نیرو گرفت و دولت اسراییل را برپا داشت. از فاجعه کوره‌های آدم‌سوزی نازی‌ها و کشتار و آوارگی‌ها نخستین بار برای یهودیان یک مرکز سیاسی و نیز فرهنگی و روحانی پدید آمد و کشور اسراییل نامیده شد، بدون اینکه دولتی فلسطینی برپاگردد. نطفه فاجعه در همان آغاز بسته شد، و از سال 1948 تا به امروز مردم فلسطین را وادشت که در برابر ریشه‌کنی قومی و سرزمینی، آوارگی، بی حرمتی و بی‌حقوقی به ایستادگی پردازند و چون صدایشان شنیده نمی‌شد، با صفیر گلوله به دبنال گوش‌ شنوا گشتند. به جای دو دولت در سرزمین فلسطین دولتی پدید آمد و اشغال و سرزمین‌های اشغالی همزاد آن شد. پس از آن مردمی که به آرزوهای خود رسیده و حق تعیین سرنوشت در کشور خود یافته و در سخنان بن‌گورین خود را شهروند جهانی در دولتی مستقل یافته بودند، همواره کوشیدند که حق تعیین سرنوشت فلسطینی‌ها را نادیده گرفته و آن را تنها و تنها به مساله آوارگان محدود سازند. آوارگانی که خود آنها آواره می‌کردند و بر شمارشان می‌افزودند تا از اهمیت تاریخی، اجتماعی، انسانی و سیاسی حق تعیین سرنوشت ملی آنها کاسته شده و فراموش گردد. بدینگونه بود که بحران خاورمیانه پدید آمد، بحرانی که در واقع یک بحران فلسطینی بود و با بی‌حقوقی و آوارگی و بی‌خانمانی مردمان فلسطین همزاد. اما همواره کوشش‌هایی شد که فلسطینی بودن آن در پرده بماند. از همان سال 1948 که دولت‌های عربی همسایه فلسطین کوشیدند با اقدام نظامی از برپایی دولت اسراییل در 14 ماه مه آن سال جلوگیری نمایند، چنان وانمود می‌شد که بحران خاورمیانه رویارویی دولت‌های عرب و اسراییل است. سالیان سال چنین بود تا اینکه نخستین بار با شکست سوم دولت‌های عربی در جنگ با اسراییل چهره پنهان رویارویی به روشنی آشکار شد، و فلسطینی‌ها دریافتند که تنها ایستادگی و مبارزه خود آنها و با نام خود است که آنها را به هدفشان نزدیک خواهد کرد. پس از آن بود که فلسطینی‌ها از ایستادگی و مقاومت و مبارزه با نام خود می‌گفتند و از حق تعیین سرنوشت خود و بازگشت آوارگان سخن می‌راندند و برای آن با هر وسیله‌ای مبارزه می‌کردند. با این مبارزه بود که سازمان آزادیبخش فلسطین تنها نماینده مردم فلسطین شناخته شد، نخست از سوی عرب‌ها و سپس همه جهانیان، و اسراییل از آن سر باز می‌زد تا اینکه دولت اسراییل نیز دیرترها ناگزیر به آن تن داد. با رفتن عرفات به مجمع عمومی سازمان ملل با شاخه زیتون صلح در یک دست و اسلحه در دست دیگر و درخواست از جهانیان که نگذارند شاخه زیتونش بر زمین افتد، فلسطینی بودن بحران خاورمیانه بخوبی آشکار شد و دیری نگذشت که با پیمان کمپ دیوید و رفتن سادات به اسراییل عربی بودن آن برای همیشه فراموش گردید، و این یک پیروزی بزرگ و بی‌بازگشت برای مردم فلسطین و نمایندگان آنها در سازمان آزادیبخش فلسطین بود که عرفات آن را رهبری می‌کرد و نام عرفات را نماد حق و مبارزه و خواست مردم فلسطین کرد. نمادی که گویی زیتونی که در دست داشت بردباری سخت‌کوشانه و واقع‌بینی مبارزان سرزمین‌های اشغالی را نشان می‌داد که ناگزیر از دمسازی با واقعیت‌های سخت و تلخ و جانفرسای اشغال بودند و مبارزه‌ دشوار مرگ و زندگی را در میان تحقیر و ستم پیش می‌بردند، و دست دیگر سلاح را داشت و رادیکالیسم خشمگین رانده‌شدگان از سرزمین نیاکانی را بازتاب می‌داد که بدون آن گوش جهانیان شنوای ناله‌های ساکنان اردوگاه‌های آوارگان نبود. افسانه عربی بودن بحران خاورمیانه پایان یافته بود، اما انور سادات رییس جمهور مصر که به کمپ دیوید رفته و با نخست وزیر اسراییل پیمان صلح بسته و صحرای سینا را از اشغال اسراییل رهانده بود، با تیر افسری با ایدیولوژی اسلامی از پا درآمد، تا افسانه‌ای دیگر زاده شود، و این بار همنوا با اسلامگرایان به قدرت رسیده در کشور ما ایران، بار دیگر فلسطین در بحران خاورمیانه به پشت پرده رانده شده و بحران خاورمیانه این بار بحرانی اسلامی جلوه‌گر گردد و نه فلسطینی، و این به معنی نابودی همه دستاورد‌های برآمده از دهه‌ها مبارزه فلسطینی‌ها بود. راز دوری فلسطینی‌ها و نمایندگان و نماد آنها عرفات از بنیادگرایان مسلمان به قدرت خزیده در کشور ما را در اینجا بایستی جستجو کرد. آنها با آغوش باز به پیشواز انقلاب ایران و انقلابیان به حکومت رسیده شتافتند، و چون در پندار و کردار آنها نه تنها پایمال شدن دستاوردهای خود، بلکه نادیده انگاشتن مضمون و محتوای فلسطینی و سرزمینی بحران خاورمیانه را دیدند، از آنها دوری گزیدند. از این ایستگاه است که حکومت ایران نقشی را به دوش می‌کشد که زمانی دولت‌های عربی بازی می‌کردند و در پس سه شکست رسواکننده و ویرانگر دریافتند که تصمیم سازمان ملل در سال 1948 چه بوده است. حکومت ایران هنوز درنیافته است که بر سر چه قماری نشسته است، و به ژرفای فاجعه پی‌نبرده است. برکرفته از وبلاگ هوشنگ دوانی به دل‌سوزی برای مردم فلسطین دل خوش نکنیم یادم هست که مدت زیادی از آخرین جنگ بزرگ لبنان در سال 1982 نگذشته بود که یاسر عرفات در یک سخنرانی‌اش به این اشاره کرد که جنبش فلسطین یکی از بیشترین لطمه‌ها را از دولت‌های عربی خورده است. دولت‌های عربی که در آن سال‌ها هر گاه به نفع خودشان بود، به روش‌های مختلف جنگ و خون‌ریزی به پا می‌کردند و در مراحل حساس و خطرناک، پشتیبانی خودشان را قطع یا کم‌رنگ می‌کردند بطوری که یک‌باره فلسطینی‌ها در برابر نیروهای اسرائیلی تنها می‌ماندند و حاصل این، فرسایش نیروهای فلسطینی و آتش‌بس‌هایی بود که پس از آن تازه امتیاز دادن‌ها شروع می‌شد. یادم هست عرفات اشاره کرد که گویا یکی از دولت‌های عربی (شاید سوریه یا لیبی)‌ قول پرواز هواپیماهای جنگی به طرفداری از فلسطینی‌ها را داده بودند، هواپیماهایی که اصلا از آشیانه‌های‌شان پرواز نکرده بودند. از همان سال‌های 1982 آقایان انقلابی شده‌ی ایران هم که جای یک نیروی شیعه‌ را در لبنان و فلسطین خالی دیده بودند در کنار دولت‌های عربی دست به یارگیری و گروه‌ سازی زدند. در همه‌ی این سال‌ها دولت‌های عربی و آقایان ِ ما برای تثبیت موقعیت داخلی‌شان و همینطور برای بزرگ‌تر کردن حاشیه‌ی امنیتی‌شان در بحران فلسطین و اسرائیل دخالت داشته‌اند. با این تفاوت که هزینه‌ی ماجراجویی‌های این‌ها را مردم لبنان و فلسطین می‌دادند و این دولت‌ها می‌توانستند در داخل کشورشان، مردم اغلب فقیر و ساده‌باورشان را مطمئن کنند که آنها پشتیبانان خلق عرب فلسطین هستند. در خیلی از موارد رقابت‌های درونی میان این دولت‌ها هم بین گروه‌های هوادارشان در لبنان حل شده است، مثل رقابت حزب بعث عراق و حزب بعث سوریه. از طرف دیگر حکومت اسرائیل هم همیشه مایل بوده که درجه‌ای از خشونت و بحران در آن منطقه وجود داشته باشد. اسرائیل به همین بهانه سالیانه چند صد میلیون دلار کمک اقتصادی و نظامی از آمریکا دریافت می‌کند. اقتصاد اسرائیل بدون این کمک‌ها معلوم نیست چندان دوامی داشته باشد. آخرین نمونه‌ی این دخالت‌ها ماجرای کاریکاتورهای پیامبر اسلام بود که سوریه به خاطر اینکه برای قتل حریری زیر فشار بود،‌ این بلوا را به راه انداخت تا هم فضا را متشنج کند و هم به غرب نشان بدهد که هنوز در لبنان وفلسطین آنقدر پایگاه دارد که خودی نشان بدهد. البته به همت ساده‌دلان و متعصبان که غیرت دینی‌شان همیشه در حال غلیان است و منتظر جرقه‌ای تا سرریز شود، آقای بشار اسد سکولار به اهدافش رسید. امروز هم به نظر من این سوریه و متاسفانه آقایان حاکم بر ما هستند که موقع را مناسب دیده‌اند تا میزان تشنج را آنقدر بالا ببرند تا فعلا همه چیز روی این جنگ خونین متمرکز شود. گویی این وضعیت بحرانی کشور ما نیست که قرار است از فردا روی میز رهبران کشورهای G8 در روسیه قرار بگیرد و برای ما تصمیم بگیرند. آقایان که این همه سال سازمان و گروه در لبنان و فلسطین ساخته‌اند پول پخش کرده‌اند و گاه و بی‌گاه موجب بلوا و بحران هم شده‌اند، حالا می‌توانند در چنین موقعیتی نتیجه‌ی آن را ببرند. از طرف دیگر اسرائیل هم بار دیگر همه‌ی دنیا را مطمئن کرده است که هنوز در خطر جنگ و نابودی است و نیاز به پشتیبانی سیاسی و اقتصادی دارد. برنده در این میانه کیست؟       زخم رویا عزیزم گریه ات عمق وجودم را سوزاند تف بر بی غیرتان نامرد دختر کوچکم قلب هر آزاده ای از اندوه دلت در آتش است .هیچ چیز جای خالی آن هایی را که از دست داده ای را پر نخواهد کرد . ولی بدان قلبم برای دلتنگی ات پاره پاره شده نمی دانم چطور می توانم به کمکت بیایم ولی عزیز کوچکم بدان من اگر چه دورم ولی اگر کوچکترین روزنه آمدن به سویت را بیابم لحظه ای درنگ نمی کنم حتی اگر کمکم به تو دوختن عروسکی باشد که وحشیانه پاره پاره اش کردند.  دریغ نخواهم کرد.عزیز دلم می دانی ما نیز چون تو دختر چهار ساله ای داشتیم که بابایش را جلوی چشمانش نامردمان روزگار سر بریدند به پایش زنجیر زدند و کیلو متر ها این کودک را با خانواده اش و سر های بریده بر نیزه بابا و عمو هایش و دیگر کسانش را با پای پیاده به اسیری بردند. مردم سرزمین من هر ساله برای این کودک و بابایش خون گریه می کنند. و امروز حکایت قلب کوچک تو حکایت همان دختر و باباست. عزیزم دیگر صحنه کربلا تکرار نخواهد شد .می دانم مردان این روزگار دلسنگ شدند .برای تکه ای استخوان جلوی ارباب نامرد با طعمه کردن تو دم تکان می دهند .اما صدای تنهایی تو فقط مال تو نیست تمام مردم سرزمین من با تو هم ناله اند و اگر مجال آمدن باشد دریغ نمی کنند . فقط خواستم بگویم گل کوچکم تنها نیستی روزی تو نیز چون دخترکان خوشبخت سرزمین های آزاد با عروسکت خنده کننان در کوچه های شهرت بازی خواهی کرد .و دیگر بیم از دست دادن مادر یا پدر را حین بازی نخواهی داشت. به تو قول می دهم دهان این وحشیان مست را پر از خون خواهیم کرد این دزدان بی شرم که تو را از امید های زندگیت از همان آغاز تولد بریدند تا سقف خانه تو را سقف خانه بچه هایشان کنند را سر جایشان خواهیم نشاند تا دیگر هیچ  دزد بی شرمی هوس چشم طمع دوختن به خانه های مردم مظلوم را نداشته باشد.عزیزم من نیز منتظرم تا به زودی به غزه آزاد تو بیایم و با هم سرود آزادی را بخوانیم. به امید آن روز. پدر فریاد زد :نزنید     از قطعنامه ها دو سال بزرگ تر بود از غزه دو روز کوچک تر تازه به حرف آمده بود اما هنوز نام خود را نمی گفت با آن که بابا را می گفت شمع را می گفت و غزه را … دیشب شب تولد او بود که برق نبود پدر به آسمان اشاره کرد و گفت: الان شمع ها روشن می شوند… و شد! در خانه شمع نبود اگرچه کیک خنده مادر بود پدر گفت: به خاطر تو می زنند عندلیب! و خندید… مغازه های غزه بادکنک نداشتند مغازه های غزه بی شمع می سوختند - بابا ! ماه … - ماه را کلاه سرت خواهم کرد دخترکم! - بابا ! ستاره… - دارند به جشن تولد تو می آیند … ببین چه گونه راه می روند! دوباره فشفشه ای روشن شد با فسفر سفید پدر فریاد زد : به خاطر خدا نزنید… غزه مادر می خواست فوت کند که کیک خنده اش خونین شد! تنها در چشم های دخترک دو شمع کوچک می سوخت… شعر : علیرضا قزوه غزه به روایت  تصویر

 

---

---

امیدوارم توانسته باشیم گوشه ای از فاجعه دردناک غزه را به نمایش گذاشته باشیم.باتشکر از کلیه دوستان که مارا در تهیه این اثر یاری کردند.